رسته‌ها

حافظ
(0727 - 0792)

شاعر
اطلاعات:
نام واقعی:
خواجه شمس‌الدین محمد بن بهاءالدّین حافظ شیرازی
تاریخ تولد:
0727/00/00
محل تولد:‌
شیراز، ایران
جنسیت:‌
مرد
ژانر:‌
شعر کلاسیک فارسی
تاریخ درگذشت:‌
0792/00/00 (65 سالگی)
زندگی‌نامه
خواجه شمس الدین محمد بن محمد حافظ شیرازی شاعر و غزلسرای بزرگ قرن هشتم ایران و یکی از سخنوران نامی جهان است.بسیاری حافظ شیرازی را بزرگ‌ترین شاعر ایرانی تمام دوران‌ها می‌دانند. بیشتر اشعار حافظ غزل می‌باشد و بن‌مایه غالب غزلیات او عشق است.او هیچ‌گاه ادعای کشف و غیب‌گویی نکرده، ولی ازآن‌جا که به ژرفی و با پرمعنایی زیسته است و چون سخن و شعر خود را از عشق و صدق تعلیم گرفته است، کار بزرگ هنری او آینه‌دار طلعتو طینت فارسی‌زبانان گردیده است.هر سال در ۲۰ مهر مراسم بزرگ‌داشت حافظ در آرامگاهش در شیراز با حضور پژوهشگرانی از اقصای دنیا برگزار می‌شود. در تقویم رسمی ایران ۲۰ مهر روز بزرگداشت حافظ نامیده شده‌است.
بیشتر
ویرایش

کتاب‌های حافظ
(51 عنوان)

5 امتیاز
از 7 رای
صدای سخن عشق حافظ
5 امتیاز
از 9 رای
لسان الغیب حافظ
4 امتیاز
از 10 رای
سفینه حافظ حافظ
4 امتیاز
از 13 رای
دیوان حافظ حافظ
5 امتیاز
از 10 رای
دیوان حافظ حافظ
0 امتیاز
از 0 رای
چند غزل از حافظ حافظ

آخرین دیدگاه‌ها

تعداد دیدگاه‌ها:
3

هرگز نمیرد آنکه دلش زنده شده به عشق

ثبت است بر جریده عالم دوام ما


حضرت_حافظ


ای بی‌خبر بکوش که صاحب خبر شوی


تا راهرو نباشی کی راهبر شوی


در مکتب حقایق پیش ادیب عشق


هان ای پسر بکوش که روزی پدر شوی


دست از مس وجود چو مردان ره بشوی


تا کیمیای عشق بیابی و زر شوی


خواب و خورت ز مرتبه خویش دور کرد


آن گه رسی به خویش که بی خواب و خور شوی


گر نور عشق حق به دل و جانت اوفتد


بالله کز آفتاب فلک خوبتر شوی


یک دم غریق بحر خدا شو گمان مبر


کز آب هفت بحر به یک موی تر شوی


از پای تا سرت همه نور خدا شود


در راه ذوالجلال چو بی پا و سر شوی


وجه خدا اگر شودت منظر نظر


زین پس شکی نماند که صاحب نظر شوی


بنیاد هستی تو چو زیر و زبر شود


در دل مدار هیچ که زیر و زبر شوی


گر در سرت هوای وصال است حافظا


باید که خاک درگه اهل هنر شوی

متنی که می خوانید نظر گوته درباره شخصیت ، اندیشه و ادبیات حافظ است که در دیوان غزلیات او جلوه گر شده است :


ای حافظ ، سخن تو هم چون ابدیت بزرگ است ؛ زیرا آن را آغاز و انجامی نیست . کلام تو هم چون گنبد آسمان ، تنها به خود وابسته است و میان نیمه ی غزل تو با مطلع و مقطع آن فرقی نمی توان گذاشت ؛ زیرا همه ی آن در حد جمال و کمال است .


اگر روزی دنیا به سرآید ، ای حافظ آسمانی ، آرزو دارم که تنها با تو و در کنار تو باشم . چرا که این ، افتخار زندگی من و مایه ی حیات من است .

عضو نیستید؟ ثبت نام در کتابناک
کاربر گرامی!
امکان خرید اشتراک از خارج کشور ایران، با استفاده از حساب پی‌پال فراهم شده است.