Aristoteles

چون این اشغال گری و جنایت ها از سوی مسلمانان انجام شده و آنها همه آناطولی که باشندگان بومی اش مسحیان یونانی و ارمنی بوده بودند را اشغال و بومیان اش را نسلکشی و آواره کرده بودند اسلامگرایان با آن هیچ مشکلی ندارند !! بیاییم از دید انسانیت و عدالت رویدادها را ببینیم نه از دید امت گرایی دینی و قبیله گرایی دینی و قومی .

همه کتابها باید آزاد باشند تا منتشر شوند ولی پس از انقلاب بیشتر کتابهایی گرینش و اجازه نشر داده میشد که با هویت ایرانی و تاریخ پیش از اسلام و بویژه زبان پارسی دشمنی داشته باشند و آنها را سیاهنمایی کرده باشند ، میگویند در سالهای آغازین پس از انقلاب که کمبود کاغد بود آقای جواد هیئت پیش آقای خامنه ایی میرود و او سهمیه ویژه کاغذ دولتی میدهد تا نشریه وارلیق با گرایشهای پانترکی و بشدت ایرانستیز ، بتواند با بهایی ارزان چاپ و منتشر شود ، اما اگر کسی میخواست کتابی در ملی گرایی ایرانی و انتقاد از قومگرایی کتابی چاپ کند به او اجازه نشر نمیدانند یا آنرا با دشواری آفرینی محدود میکردند

آنروزگار کیفیت و محتوای کتابهای درسی از امروز بسیار بالاتر بود زیرا آموزش و پرورش آن روزگار میدانست که بیشتر توده مردم بیسواد و آموزگاران کم سواد هستند پس کتابهای درسی را بگونه ایی فراهم آورده بودند که تا اندازه ایی " خود آموز " باشد و بزبانی ساده ولی به فارسی درست نوشته شده باشد از سویی دیگر امروزه و در این روزگار ج. ا هم کتابهای درسی محتوی و کیفیت پایینی دارند و هم بیشتر آموزگاران گزینشی کم سواد هستند و برای همین سطح آگاهی دانش آموزان بشدت افت کرده است ، من همواره به پدر و مادر های امروزی که میخواهند و یا ناچارند تا در خانه به درس و آموزش فرزندانش بپردازند و با آنها کار کنند پیشنهاد میکنم از کتابهای درسی قدیمی تا پایان دهه 60 خورشیدی بهره ببرند که بسیار خودآموزنده و روشن و دقیق و نوشته شده اند .

با احترام با آشنایی که از بستگان با جامعه ایرانی دارم " شاید "مشکل در این باشد که بیشتر میکوشند تا از راه گوشی موبایل دانلود کنند درحالیکه شاید اگر از راه کامپیوتر (لپتاپ و دستکتاپ) دانلود کنند آسانتر و بی مشکلتر باشد .

در سرزمین گویشواره هایی بوده است و لی از دید ملی همه شهروندان این سرزمین خود را ایرانی میدانسته اند چیزی همچون قوم پارس نیست و حتی زبان پارسی دری که با آن آشنا هستیم در خراسان شمالی ( تاجیکستان و ازبکستان امروزی ) بالیده و استانداردیزه شد و همه مردمان ایران آنرا همچون گویش ملی و فرهنگی بکار میبرده اند افزون بر آن بابک خرمدین "ترک " نبود و او از ایرانیان باختری بود و خود "جنبش سیاسی خرمدینی" ریشه در تاریخ ایران مرکزی و جنوبی داشت پس برخیزش بابک برخیزشی قومیتی نبود بلکه نماد و ریشه ایی ایرانی داشت ( خواجه نظام الملک در کتاب سیاست نامه از ریشه ایرانی آن یاد کرده است )، و دیگر اینکه بسیاری از قومیت ها در گذر تاریخ در فرایند اشغال ایران هر چند بومی نبوده اند به هر روی در این سرزمین جایگاه گرفته اند ولی همانها نیز تا پیش از جنگ جهانی نخست ، خود را ایرانی میدانسته بودند و این کشورهای بیرون از ایران بوده که ناسیونالیسم های قومی را در ایران بر انگیختند و امروزه نیز ناسیونالیسم های قومی اگرسیو از سوی دیگر کشور ها بر انگیخته میشود ، افزون بر آن اینکه مردمان ایران به فولکلور و گویش های محلی خود بپردازند بسیار نیکوست و باید محترم شمرده شود ولی برای صلح و آرامش و پیشگیری از جنگ و جدال میان خود قومیت ها ی گوناگون (کینه های تاریخی میان ترک و کرد و لر و عرب و گرجی و ارمنی و آسوری ...) زبان پارسی دری بهترین و بی تنش ترین زبان رسمی است که همگان آنرا میپذیرند و درباره فدرالیسم قومی نخست این سرزمین ایران از آن همه شهروندان ایرانی است و باید بررسید و از همه شهروندان همه جای ایران پرسید که آیا همه شهروندان ایرانی درباره جدایی بخشی از سرزمینشان برای قومیت زبانی ویژه ایی، چه می اندیشند ؟ و آیا این جدایی خواهی قومیتی حتی در فرم فدرالیستی اش در منطقه ایی که پر از کینه های قومیتی و گرایشهای اگرسیو قومی و قبیله ایی است آیا شدنی و بخردانه است ؟ پاسخ واقع بینانه اش : نه