رسته‌ها
دیوان اوحدی مراغه ای
امتیاز دهید
5 / 4.7
با 61 رای
امتیاز دهید
5 / 4.7
با 61 رای
به تصحیح: سعید نفیسی
Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit.
khar tu khar
آپلود شده توسط: khar tu khar
۱۳۹۲/۱۰/۰۵
اطلاعات نسخه الکترونیکی
تعداد صفحات:
759
فرمت:
PDF

کتاب‌های مرتبط

درج دیدگاه مختص اعضا است! برای ورود به حساب خود اینجا و برای عضویت اینجا کلیک کنید.

دیدگاه‌های کتاب الکترونیکی دیوان اوحدی مراغه ای

تعداد دیدگاه‌ها:
5
سلام .ممنونم از سایت پر محتواتون - همیشه کتابهایی که لازم داشتم اینجا پیدا کردم, اما بعضی کتابها واقعا کم یاب ِِ . مانند کتاب باستان شناسی غرب ایران ,نوشته ی فرانک هول. اگر این کتاب رو دارید در سایت بگذارید .متشکر
غیر خدا در دو جهان هیچ نیست/ هیچ مگو غیر که ان هیچ نیست این کمر هستی موهوم را/چون بگشایی به میا هیچ نیست اوحدی
او در شهرستان مراغه زاده شد، پدرش از اهالی اصفهان بود و خود او نیز مدتی در اصفهان اقامت داشت و بنابراین نامش اوحدی اصفهانی نیز ذکر شده است. اوحدی معاصر ایلخان مغول سلطان ابوسعید بود و آرامگاه او در مراغه است. هم اکنون یک موزه دائمی در مقبره اوحدی در مراغه دایر می‌باشد. دانشنامهٔ بزرگ اسلامی در پیرامون مذهب او چنین آورده‌است دربارة مذهب اوحدی مطلبی به صراحت بیان نشده است، ولی در دیوان او اشاراتی هست که از اعتقاد وی به تشیع حکایت می‌کند. از جمله: چندین‌بار از امام علی(ع)، امام حسین(ع)، امام رضا(ع) و حضرت مهدی (ع)، یاد کرده است... با این حال سعید نفیسی، با تکیه بر اشارات شاعر به خلفای راشدین و «چهار یار» خواندن آن‌ها و اشارهٔ او به «شافعی»، در نهایت اینگونه استدلال می‌کند که او می‌تواند شافعی بوده‌باشد اشعار اوحدی مراغه‌ای از ابتدا موردتوجه بوده و تعداد آنها به ۱۴٫۷۲۹ بیت می‌رسد از آثار اوحدی دست‌نویس‌های بسیاری به جا مانده است. • دیوان: که شامل قصاید، غزلیات، ترکیبات، ترجیعات و رباعیات است • جام جم: که شامل مثنوی‌های اوحدی است • منطق العشاق، (یا ده نامه، محبت‌نامه): شامل نامه‌هایی عاشقانه که میان عاشق و معشوق رد و بدل می‌شده‌است معروف است که وی تخلص خود «اوحدی» را از نام عارف معروف اوحدالدین کرمانی {متوفی 635 ق} گرفته است اوحدی مراغه‌ای سه غزل به عنوان «زبان اصفهان» دارد که جزو فهلویات شناخته می‌شود: چند بیت از غزلی به زبان اصفهان: دیم تو خورد و چشم مو تر / هشکش ویکر وان خوزارو واتت که سر فلا کروهینی تو ساعتی / کین آه سوته دل بهر چه تو وات ایستاده بو رکن الدین ابولحسن مراغی مشهور به اوحدی مراغه‌ای عارف و شاعر پارسی‌گوی نامدار صاحب مثنوی معروف جام جم است که آرامگاهش در میان باغ سرسبزی واقع شده‌است. سنگ قبر اوحدی از سنگ کبود درست شده‌است. بر دیوار شمالی و جنوبی آن نام اوحدی و تاریخ فوت که ۷۳۸ ه.ق است حک شده‌است. در سال ۱۳۵۲ از سوی انجمن آثار ملی ایران بنای جدیدی بر روی قبر مزبور احداث شده و سنگ مقبره قبلی را به موزه آرامگاه انتقال دادند. در کنار مقبره اوحدی، موزه اوحدی واقع گردیده‌است. این موزه به علت اینکه شهر مراغه در دوره ایلخانیان مغول مقر حکومتی و پایتخت آنان بوده‌است، عنوان موزه تخصصی ایلخانی را به خود اختصاص داده‌است. اشیاء موجود در این موزه شامل ظروف سفالی، سکه، کتابت، ظروف مفروغی، شیشه که کتیبه‌های باقی‌مانده از رصد خانه و سنگ قبور مربوط به دوران اسلامی است.
حسن کتاب هایی که قدیمی هستند این است که اثری از حذف در آن ها نیست
افزودن نسخه جدید
انتخاب فایل
comment_comments_for_the_file