مهمان نامه ب‍خ‍ارا (ت‍اری‍خ پ‍ادش‍اه‍ی م‍ح‍م‍د ش‍ی‍ب‍ان‍ی‌)

به اهتمام: منوچهر ستوده

کتاب مهمان‌نامه‌ی بخارا که مولف آن را «سفرنامه‌ی بخارا» نامیده بود و به‌دستور محمدخان شیبانی ازک به‌نام مهمان‌نامه‌ی بخارا خوانده شد، کتابی است تاریخی از مولفان اوایل قرن دهم. فضل‌الله روزبهان، این کتاب را در بخارا شروع به تالیف کرد و قریب یک جزء آن‌را در آن جا نوشت و سپس در ربیع‌الآخر سنه‌ی ۹۱۴ در هرات دنباله‌ی کار خود را گرفت و عصر جمعه‌ی
۲۳ جمادی‌الاولی سنه‌ی ۹۱۵ کتاب را تمام کرد. نخستین تاریخی که در این کتاب به آن برمی‌خوریم، جمعه‌ای از جمعات شهر ربیع‌الاول سنه‌ی ۹۱۴ است. اگر ابتدای تالیف کتاب در این تاریخ باشد، تقریباً ۱۴ ماه از وقایع دوران حکومت محمدخان شیبانی را دربرخواهدگرفت. از ۵۴ مبحث کتاب، ۳۸ مبحثِ آن تاریخی، ۱۳ مبحثِ آن فقهی و کلامی و ۲ مبحثت آن در شرح احوالات مولف و یک مبحثِ آن شامل خطبه و مقدمه است.