دلاوران عرب

نویسنده یک لبنانی هم-تازیگر (Pan-Arabist) است، بیک خودش ترسا باشد، مانند میشل افلق که با اینکه یک سوری ارتدوکس بود، اسلام را فرهوشی و نبوغ تازیان می دانست. اکنون هم دارم بخشهای کشورگشاییهای عربها را در زمان عمر را می خوانم، تا کنون ندیده ام که ایشان نوشته باشد که این "دلاوران عرب" مردان را کشتار می کردندو کودکان و زنان را به بردگی می بردندو کتابسوزان می کردند (پیشتر نمونه هایی از این هنرنمایی هایشان را زیر نبیک "کتابسوزی ایران و مصر" نشان داده ام). بهتر بود نام نبیک "تروریستان عرب" باشد. ونکه اگر مغولان هم بیایند درباره چگونه به شاهنشاهی رسیدنشان داستانی بنویسند، نام آن را "دلاوران مغول" گذارند. از همه خنده دار تر این است که سوریان و لبنانیان یا روی هم رفته شامیان از دیدگاه ژنتیک نزدیکی به تازیان ندارندو مانند مصریان و عراقیان (مانند عربان اهوازی خودمان) زبانشان تازی شده است. نیک مانند پان-تووووورکها که می اندیشند ترکمنها نیاکانشان هستند. شگفت آن که دیدگاه های هم-پاترمگر (Pan-nationalist) در این دو گروه همگون ساخته (Assimilated) (سوریان و مردم ترکیه) نمو پیدا کرده و نه در خود ترکان و تازیان راستین.

یکی از عوامل عقب ماندگی مسلمان افکار امام محمد غزالی بود و حمله مغول ها و صلیبیون هم مزید بر علت شد