Hiweb

گاهشماری در ایران قدیم

گاه‌شماری در ایران باستان به انواع گاه شماری‌هایی که در ایران پیش از اسلام رایج بوده‌، گفته می‌شود. گاه‌شماری ایرانی و سیر تحولی آن بی‌گمان یکی از پیچیده‌ترین و بحث‌‌انگیزترین مباحث ایران‌شناسی در سدهٔ گذشته بوده‌است.
ظاهراً از دیر باز در ایران باستان، زمان تاجگذاری پادشاه، به عنوان آغاز تقویم به حساب می‌آمد، و سال‌ها، بعد از پادشاهان نامگذاری می‌شدند. با آغاز پادشاهی هر پادشاه سال را شماره می کردند و ظاهراً برای اشاره به سالی خاصی می گفتند سال چندم از پادشاهی فلان پادشاه. برای مثال، می‌گفتند: “پنجمین ماه از هفتمین سال حکومت اردشیر”. این شیوهٔ گاه‌شماری تا پایان دورهٔ ساسانیان ادامه داشته‌است. در مورد روزها هم به شمارهٔ آن روز اشاره می کردند. مثلاً در کتیبه بیستون از داریوش یکم چنین آمده‌است «از ماه اَنامَکَه (بی نام) سیزده روز گذشته..»

» کتابناکهای مرتبط:
پژوهشی در منش ملی و منش پارسایی در ایران
به یاد هند
سیمای زن در فرهنگ و ادب آذربایجان

نسخه ها
PDF
حجم: 14 مگابایت
دریافت ها:
تعداد صفحات: 125
4.5 / 5
با 33 رای
امتیاز دهید
5 4 3 2 1

دانلود
دیدگاه‌ها: 0
۱۳۹۶/۰۴/۲۷


پاسخنگارش دیدگاه
دیدگاهی درج نشده؛ شما نخستین نگارنده باشید.

درج دیدگاه مختص اعضا است! برای ورود به حساب خود اینجا و برای عضویت اینجا کلیک کنید.


Powered by You