Hiweb

بزرگراه مسدود است

نویسنده:
برگزیده اشعار

شعر امروز ، شعر دیگر ، شعر آوانگارد فارسی، شعر زبان با رگه هایی از سورئالیسم پیچیده و اکسپرسیونیسم انتزاعی و یا تصویر پردازی به گونه ای زبانی ، کشف هستی شناسی لحظات شاعرانه را جایگزین معنا و روایت عینی کرده است
حق تکثیر: اجازه نویسنده

» کتابناکهای مرتبط:
اشعار و شرح زندگی احمد شاملو
اولین غم و آخرین نگاه
زمزمه بهشت

نسخه ها
PDF
حجم: 871 کیلوبایت
دریافت ها:
تعداد صفحات: 211
4.4 / 5
با 6 رای
امتیاز دهید
5 4 3 2 1

دانلود
دیدگاه‌ها: 2
۱۳۹۲/۰۷/۲۳


پاسخنگارش دیدگاه
تک سلولیِ ساعت


چیزی به اشتباه می میرد
و آفتاب که نم برداشته است ، خیس و مات است
اگر به این خطوط ادامه دهم؛
آن شیء منجمد که اسیرِ دست توست به اشتباه می لغزد
و گرنه چندی ست که روز به پایان رسیده است.

پوک به خانه که می رسم
چندی به مکعب ها خیره ام
جریان ِ ساکنِ آب بود
و آفتاب که نم بر نمی داشت
بر سپیدی این همه کاغذ
بر رخت های پیرم که گریه کرده بودم !

عناصری جزء به جزء که به من وابسته اند
و از خونِ من رنگ می گیرند.
این سرزمین که بی وقفه بر من می بارد!
و ماه که هنوز پهناور است .


اینجا بر دیرک باریکی یخ بسته ام
و برای ِ توست که زمان را به رودخانه ریخته ام


زمان هوسِ تندی بود که از دستم رفت !
این لحظه ها که به آسانی پاک می شوند...


به کبودی این دیوار می مانیم
من و این رختِ تاریک
که به جوی آب ریخته ایم.

گوساله ایست که از مرگ شیر می نوشد...

این چیست
که بر زمینه ای خنثی ته رنگ می گیرد؟
می شد رنگِ دیگری داشته باشد
روزهاست که به نخی بندم...

ماهی چروک که از سقف می افتد...

بوران است
در دور دست سنگی سست می شود
تصویری از انجماد که روی شیشه مانده است
پلی که اینجا شکسته است
و سکوت که روی نوارِ فلزی جاری ست
همه چیز قرار است که به نقطه ای کور بینجامد.
نقل قول  
Btaraf
Pro Member
من چرا فکر می کنم این خودکارهایِ آبی آبزیند
ازکفِ پشتِ دستِ تو تمامِ زمان ها می ریزند
رسوب می کنی؟ وارونه است.
سترون می مانی؟ رنگش به فضا می گیرد.

گرچه شمارشِ تو ضعیف است
اما آستین های من تر ست
و سرانگشتهام
خشکِ خشک .

بکوب که صلبی من از تو نیست.
نقل قول  

درج دیدگاه مختص اعضا است! برای ورود به حساب خود اینجا و برای عضویت اینجا کلیک کنید.


Powered by You