زمستان بی بهار

«این‌ها تواریخ شهر کوچک ما است، و من ورود می‌کنم تا در تاریخ آن جایی بیابم». اما تاریخی که «ابراهیم یونسی» در «زمستان بی‌بهار» نوشته، چیزی بیشتر از تاریخ بومی شهر و آبادی‌های کردستان است. این کتاب خودنوشته‌ای از زندگی یک ملت است، یک خانواده‌ی بزرگ که در زمستان سرد و سخت روزگار به هم می‌چسبند تا زنده بمانند و دوام بیاورند. این کتاب چیزی بیش از یک خاطره‌نگاری یا شرح حال ساده و خودمانی است. این اثر مانند آینه‌ی تمام نمای وقایع تاریخی، اجتماعی و سیاسی در دهه‌های آغازین 1300 تا دهه‌ی 50 و 60 است. یونسی این کتاب را در سال 57 به پایان رسانده و انتشارات نگاه در سال 81 آن را منتشر کرده است.