ظهر درد

ماتمی ست در قلبم
که باغبان نیز اینک
خیانت را پیوند می زند;
مسلخ تو را می خواند
اما بکارت جانت
حجله ی مرگ را
در خون نمی کشد,
در نخستین منزلگاه خورشید
جنگل را به زردی نشسته می بینم
شفاعت کنید
تا دگرباره
مهر کلمات بر خاتم ها بنشیند
زمینی که خود را نمی شناسد
هرگز فرصت باروری نخواهد یافت.
برهنگی پاهای تو در سیاهی نورها
گشایشی بود
در ورید پر آواز مردان
و چنین است غرورمان که به شک می نشیند
و اینکه عشق نیز دروغزن و فاجعه ای است..
و به راستی که زندگی جز وزش سایه ها نیست.
بیدار می شوم
زهر در گوش من است
و توطئه بارور

وای خدای من داود رمزی !
باورم نمیشه
کتابی از زنده یاد داود رمزی
البته ایشون کتابی داره به نام "محاکمه خدا" که یک شاهکاره واقعیه !
اما افسوس که توی ایران پیدا نمیشه
واقعا ممنون میشم اگه کسی این کتاب رو داشته باشه و معرفی بکنه