Hiweb

آئین قبالا

نویسنده:
آئین قبالا همان عرفان یهود است

دکتر شیوا کاویانی، محقق، نویسنده، پژوهش‏گر و مترجم در زمینه‏ های: فلسفه و عرفان، هنر، علوم فنی و علوم انسانی است. وی در شعر و ادبیات هم سررشته دارد و به سه زبان شعر می‏گوید. از فعالیت‏های سال جاری ایشان سخنرانی درباره تاریخ علم، در رابطه با آلبرت اینشتین و فرضیه نسبت و دیالوگ دو طرفه میان نماینده دو گرایش فکری نیوتون و موبیلیتی در آلمان می‏توان یاد کرد. او در تمام سخنرانی‏ هایش در تمام جهان، پیام عشق را با خود به همراه می‏برد و معتقد است که قبالا، رمز اصلی، یعنی عشق را که در مرکز تمام عرفان‏ هاست، به همگان می‏شناساند و قبالیست می‏خواهد، رازهای کشف نشده طبیعت را بکاود تا به دانش خدمت کند و رازهای نهفته در تورات را دربیاورد و در برابر دیدگان دیگران بگذارد. وی از راه کتاب زندگی می‏کند، بسیار ساده. رهروی است مثل «هِرْمِس» با کابالیست‏ها، سرخپوستان دنیا و هندی‏ها و ژاپنی‏ها، چینی‏ها و آئین دائو و به طور کلی آئین‏ها و تمدن‏های مختلف آشنایی دارد. همین حس پویایی ایشان، باعث نگارش کتاب: آیین قبالا (عرفان و فلسفه یهود) گشته است. قبالا، همان که یکی از آئین‏های تفسیر تورات است و قبالیست‏ها، که رمزورزی می‏کنند و از طریق رمزورزی، تورات را می‏شناسند.

از آخرین سخنرانی‏ های دکتر شیوا کاویانی می‏توان به سخنرانی ایشان در کتابخانه انجمن کلیمیان تهران در تاریخ 30/3/84 اشاره کرد که با استقبال علاقمندان روبه‏ رو شد.

برای آشنایی بیشتر با کتاب آئین قبالا (عرفان و فلسفه یهود) گریزی به متن کتاب می‏زنیم.

واژه قبالا از ریشه عبری «قَبِلْ» به معنی قبول کردن، سرسپردن و دل سپردن است. و مجموعه تعالیم باطنی را دربر می‏گیرد. این واژه به گونه‏های مختلف هجی می‏شود. عموماً کابالا (Kabala) مورد نظر دانشمندان و دین‏شناسان بوده و قبالا (Qabala) مورد توجه معتقدین به علوم غریبه و نیز فراروان شناسان می‏باشد.

این کتاب، اولین کتاب با این عنوان است که در زمینه قبالا و حسیدیم در ایران منتشر می‏شود.

قبالا متعارف ‏ترین اصطلاح سنتی به کار رفته برای آموزه‏ های راز ورزانه‏ یهودیت و عرفان یهود، به ویژه عرفان برآمده از سده‏ های میانه تاکنون، می‏باشد. واژه قبالا، به مفهومی گسترده ‏تر، به تمامی جریان‏ های پی‏آیند رازورزانه یهودیت اشاره دارد که از پایان دوره معبد دوم پرورش یافته و سامان پویای تاریخ یهودیت شده است. قبالا پدیده‏ای یگانه است و نباید آن را همسان با مفهوم «عرفان» در تاریخ دین انگاشت. در واقع قبالا عرفان است، اما همزمان، دربرگیرنده دو مفهوم و معنای «رازورزی = نگرش اشراقی» و «یزدان‏شناسی» است. این بن‏پاره‏های عرفانی و رازورزانه، هر دو با مفهوم قبالا هم‏سو هستند و گاه تا حد زیادی سبب آشفتگی ذهنی و برداشت مردمان می‏شود. از دید برخی قبالا، خِرَد، خودپدیده‏ای عرفانی انگاشته می‏شد. سنت اصلی عرفان یهود، آئین قبالاست. این آئین نشان‏گر سیر و سلوک راه مقدس زندگی است که با رهروی بر عارف گشوده می‏شود و دربرگیرنده دورنمایه یزدان ‏شناسی و آفرینش ‏شناسی است.

مهم‏ترین سند مکتوب این آئین، کتاب: روشنایی (زُهَر) است که ابتدا به زبان آرامی، در اواخر قرن سیزدهم در اسپانیا نگاشته شد. این کتاب تفسیری روشن‏گرانه است بر تورات، بیان‏گر تعلیم عرفانی درباره گوهر ناشناخته یزدان، یزدانی که در غایت «نامتناهی» است و نمی‏توان هیچ سخنی درباره او گفت.

بنیادی‏ترین اندیشه ‏های مکتب‏‏های قبالایی در مهم‏ترین و معروف‏ترین کتاب آئین قبالا، یعنی کتاب زُهَر (Zohar) (روشنایی) به صورت مجموعه ‏ای از رساله ‏های عرفانی آمده که در میان قبالاهای کاستیلی نخستین سال‏های 1280 دست به دست می‏شد. از پی آن، بین سال‏های 1285 و 1335، قبالیست‏ها کتاب‏های بسیاری را براساس متن زُهَر ترجمه، تفسیر و اقتباس کردند که به ویژه به پذیرش این متن به مثابه کتاب مقدس خدمت بزرگی کرد.

پس از میانه سده سیزدهم، قبالیست‏ها، سلسله مقالاتی را پدید آوردند که راه و روش‏های طریقه ‏های دستیابی و تجربه‏ های وجدآمیز را مورد بحث قرار می‏داد و تجربه‏ هایی این گونه را توصیف می‏کرد.

با این همه قبالا یکی از شیوه ‏های فکری در اندیشه یهودیت است که مورد قبول بسیاری از علما و اندیشمندان یهودی نمی‏‎باشد و آن را جریانی انحرافی از یهودیت فقهی و حاخامی می‏دانند و حتی آشنایی با این شیوه فکری را برای یهودیان توصیه نمی‏کنند.

حق تکثیر: فراروان، 1384

» کتابناکهای مرتبط:
زیگموند فروید و سنت عرفانی یهود
قوانین طبیعت
شری ایشو پانیشاد

نسخه ها
PDF
حجم: 6 مگابایت
دریافت ها:
تعداد صفحات: 72
4.1 / 5
با 52 رای
امتیاز دهید
5 4 3 2 1

دانلود
دیدگاه‌ها: 11
۱۳۹۱/۱۰/۰۲


پاسخنگارش دیدگاه
vasekara
Member
دوست کتابناکی مان sarsan به کتاب کابالیست ها اشاره کرده یعنی کتاب زوهر.

قابل ذکر است:

زوهر با واژه ی عربی زهر هم ریشه است (با واژه ی زهر فارسی اشتباه نشود).

زوهر یا زهر به معنای تلوتلو یا درخشندگی است.

Evan Zohar زبانشناس معروف یهودی و ترجمه شناس در دانشگاه عبری اورشلیم هم نامش برآمده از همین واژه است.

خاندان ابن زُهره (Ebne Zohreh) از دانشمندان علوم پزشکی ایران در اوج تمدن اسلامی نیز همنان همان شخص اند.

در واقع، تلفظ ابن زهره در عبری می شود: اون زوهار Evan Zohar .

کتاب زوهر یا به زبان عبری: سفر زوهار (Sefer Zohar) کتابی است که حتی بزرگان مسیحی هم آن را کتاب آیین شیطان پرستی می دانند.

اطمینان دارم کسی این مطالب را برآمده از تئوری توطئه قلمداد نمی کند چون حرف بنده و شما نیست. خودشان می فرمایند.

برای اطلاع بیشتر رجوع شود به :

http://www.torahandspirit.com.istemp.com/kabbalah.htm

و یا:

http://www.jesus-is-savior.com/False%20R...lah_satanic.htm




نقل قول  
vasekara
Member
کابالا یا کبالا یا قبالا(به عبری: קַבָּלָה) به معنای رسید یا قبض رسید است. به اعتباری، با قباله در عربی و فارسی هم معناست.

گذشته از معنای لغوی این واژه، قبالا یا کبالا به تصوف جهودان یا تصوف یهودایی یا یهودی اطلاق می شود.

به کار گرفتن واژه ی تصوف ممکن است انسان را دچار سوء تعبیر و سوء برداشت کند.

کابالا یا قبالا مجموعه ای از آموزه ها و رفتارهای رمزآلود است که حتی به اذعان بزرگان کابالیست دارای ارتباط کاملا جدی با مناسک و مراسم شیطان پرستی است.

جایگاه خاصی که در آموزه ها و مراسم قبالایی برای مار و طاووس قائل می شوند برآمده از همین موضوع است.

می دانیم که بنا به روایتی یهودایی و توراتی، مار و بنا به روایتی سامی و قبالایی، طاووس نماد شیطان (و اگر بخواهیم دقیق تر بگوییم: ابلیس) است.

بنا به تعابیر توراتی و یهودایی، ابلیس (همان که به افتخارش اوبلیسک obelisk در مصر باستان می ساختند و امروزه هم در جوامع غربی و جوامع دین ستیز می سازند) در بهشت به شکل مار و یا طاووس در برابر حوا ظاهر شد. او را فریفت. حوا هم آدم را فریفت. آدم از بهشت رانده و به زمین هبوط کرد.

(توجه: این تعاریف همه برآمده از روایات یهودی یا یهودایی و نیز توراتی است و هیچ سنخیتی با قرآن و دیدگاه اسلام ندارد.)

به هر حال:

قبالا یا کابالا با آیین های شیطان پرستی از جمله فرقه ی یزیدیه یا یزدانیه دارای مراسم و آموزه های مشترک است.

جهت اطلاع بیشتر چند کلیدواژه ی زیر را جستجو بفرمایید تا موضوع مشخص شود:

کابالا، قبالا، ابلیس، ابلیسک، یزیدیه، ملک طاووس


تذکر: ارتباط بین آیین کابالایی و پرستش شیطان مطلبی نیست که بنده و شما آن را ادعا کنیم. در کتابهای کابالیستی مکرر و به صراحت به این مطلب اشاره شده است.
نقل قول  
vahan
Member
فکر کنم این ایراد قبالا همون قضیه فینگلیش ما بر میگرده خوب چه اصراری داریم که همه چیز رو بتونیم فارسی بنویسسم ؟ Qabb alah و قبّالاه .
کابالا نامی است که بر تصوف یهودی اطلاق می‌شود و تلفظ اروپایی قبّالاه عبری است به معنی قدیمی و کهن. این واژه به شکل قباله برای فارسی زبانان و عرب‌ها است. بیشتر یهودیان ارتودوکس به آئین کابالا (کابالیسم) اعتقاد دارند. بر اعتقاد هواداران و معتقدین به آئین کابالا، فهمیدن و درک رموز مخفی درآئین کابالا، باعث می‌شود تا انسان بصورت روحانی‌واری به خدا نزدیکتر شود و بدین ترتیب بشریت، قدرت والایی از رموز مخفی خدا که برای دیگر انسانها پوشیده‌است، را پی می‌برد.
نقل قول  
cyberboy1
Member
جالب بود کاش کمی مفصل تر بحث میشد
نقل قول  
altay
Member
نقل قول از مالدینی:
قبالا همان پیمانی است که ابلیس با قابیل بست برای همکاری جهت تصاحب جانشینی حضرت آدم و نابودی هابیل ( جانشین منتخب توسط خدا )


عجب داستان سرگرم کننده ای................

منبعی هم دارید؟؟؟؟؟؟ آیا عبری یا حداقل یک زبانی سامی می دانید که اینگونه رابطه های واژگانی را بیان می کنید؟؟؟؟؟؟؟؟
نقل قول  
قبالا همان پیمانی است که ابلیس با قابیل بست برای همکاری جهت تصاحب جانشینی حضرت آدم و نابودی هابیل ( جانشین منتخب توسط خدا )
نقل قول  
zedquan
Member
نقل قول از mohsen21:
تشکّر
حیف که کیفیتش خوب نیست
انتشارات فراروان کتاب خوب زیاد دارد (مثل زندگی در اینجا و اکنون از مزلو )


اینجا و اکنون میخوای فقط ابنجا و اکنون تایزن دیشیمارو تو کتاب ذاذن نشستن بودایی
نقل قول  
mohsen21
Member
تشکّر
حیف که کیفیتش خوب نیست
انتشارات فراروان کتاب خوب زیاد دارد (مثل زندگی در اینجا و اکنون از مزلو )

نقل قول  
sarsan
Pro Member
کابالا یا کبالا یا قبالا(به عبری: קַבָּלָה) به معنای «دریافت‌کردن» و به معنی واقعی کلمه «رسم رسیده» است. کابالا تفسیر رمزگونه‌ای از کتاب‌های مقدس عبری است.

کابالا نامی است که بر تصوف یهودی اطلاق می‌شود و تلفظ اروپایی قبّالاه عبری است به معنی قدیمی و کهن. این واژه به شکل قباله برای فارسی زبانان و عرب‌ها است. بیشتر یهودیان ارتودوکس به آئین کابالا (کابالیسم) اعتقاد دارند. بر اعتقاد هواداران و معتقدین به آئین کابالا، فهمیدن و درک رموز مخفی درآئین کابالا، باعث می‌شود تا انسان بصورت روحانی‌واری به خدا نزدیکتر شود و بدین ترتیب بشریت، قدرت والایی از رموز مخفی خدا که برای دیگر انسانها پوشیده‌است، را پی می‌برد. یی تاریخچه اصطلاح نام «کابالیسم» به درستی مشخص نیست و مورد اختلاف است. برخی سلیمان ابن جبرئیل (۱۰۵۸ - ۱۰۲۱) میلادی و برخی کابالیست اسپانیولی قرن سیزدهم، بهیا بن آشر را اولین اشخاصی می‌دانند که آئین مخفی و سری عهد عتیق را «کابالا» نامیدند. با این وجود مدارک و منابع بسیار قدیمی که برخی ازآنها به قرن دوم میلادی بازمی‌گردند، وجود دارند که حاکی از نام‌هایی بجز «کابالا» بر آئین فوق هستند. با این وجود همکنون اصطلاح «کابالا» وصف کننده تمرین آئین و دانش محرمانه یهود است.

مهمترین منابع و کتب کابالیستی که به عنوان ستون فقرات و پایه اصلی «آئین کابالا» درآمدند، شامل مجموعه کتب عبری بهیر (به معنای «کتاب روشنایی») و هیچالوت (به معنای «کاخ‌ها») می‌شوند که به قرن اول میلادی بازمی‌گردند. نهایتا در قرن سیزدهم میلادی کتاب زوهر نوشته شد که تفکر و شکل کنونی «آئین کابالا» را تشکیل داد.
نقل قول  
sarsan
Pro Member
در تلفظ عبری «قبالیسم» یا آیین قبالا است که تصوف یهودی است که با تکه‌برداری از گنوسیزم، ‌تصوف اسلامی و در آمیختن آن با معرفت شناسی عبرانی به عنوان آیین شدیداً سری تشکیل شد، اگر بخواهیم عنوانی را برای تصوف یهودی برگزینیم، عنوان «دین سری» زیباترین توصیف برای آن خواهد بود، ‌جادوگری وجه بسیار قوی در کابالیسم دارد و این نوع رهبانیت خاص یهودی توانسته است به شدت جامعه یهودیان به خصوص یهودیان سرزمین‌های اشغالی را خرافه‌گرا کرده و آن را به چالش بزرگ برای رژیم اشغالگر اسرائیل تبدیل کند، رویکرد اهالی سرزمین‌های اشغالی به قدری نسبت به سحر و جادو گسترده است که حضور یک جادوگر کابالیست می‌تواند وضعیت ترافیک و تردد مناطق عمده‌ای از شهرهای آنجا را با مخاطره روبه‌رو کند.

در واقع کابالا از دو جریان مهم متولد شده است، یکی «شیطان پرستی مدرن» و دیگری «فیمینیسم» که هر دو اینها یک وجهه مشترک دارند و آن نگاه شهوانی به زن است، به طوری که یکی از ویژگی‌های فرقه «کابالا»، زن پرستی است، به هر حال کابالا در جریان فتح «اندلس» توسط مسلمانان و در جریان هم نشینی عناصر فاسد فکری یهود و صهیونیسم با منحرفین اسلامی یعنی همان صوفیان و تحت تاثیر فلسفه‌ای مشترک از مسیحیت ، یهود و تصوف و گنوسیزم شکل گرفت و احیاگر سنن تاریخی حلقه‌های مستریک یونان باستان بود.

«کابالا» عرفانی مادی‌گرا، بدن‌گرا، زن‌گرا، قدرت‌گرا و جسمانی است که عملاً با این اوصاف خود را از دایره یک عرفان خارج کرده است، توضیح آنکه زن‌گرایی نه به معنای مثبت و عام که به معنای شهوانی مطرح است.

کتاب کابالا «زوهر» نام دارد که یک یهودی اندلسی یا اسپانیایی که با برخی از صوفیان مسلمان تبادل نظری داشته است، آن‌ را تحت تاثیر از تصوف اسلامی نوشته است و عمدتاً اثری است که کلیات کابالا را طرح کرده و مبانی نگاه انسان‌شناسانه و هستی شناسانه کبالیست‌ها برگرفته از این کتاب است که متاسفانه باب‌هایی از این کتاب در ایران به صورت کتابچه‌ای کوچک با متنی روان برای تبلیغ هرچه بیشتر این فرقه ترجمه و منتشر شده است.

یک نکته مهم درباره کبالا اینکه کابالیست‌ها معتقد به خدای واحد نیستند، آنها اعتقاد دارند که آدم و حوا، هر دو خدا بودند (خدای نرینه و خدای مادینه)، لذا نسل آنها که طبق تورات تحریف شده ، یهودیان هستند، نیز خدا میباشند، بنابراین میتوان چنین در نظر گرفت که کابالیست‌ها، یهودیان را خدا میدانند.
نقل قول  

درج دیدگاه مختص اعضا است! برای ورود به حساب خود اینجا و برای عضویت اینجا کلیک کنید.


Powered by You