Hiweb

با توجه به وضعیت مالکیت حقوقی این اثر، امکان دانلود آن وجود ندارد. اگر شما صاحب حقوق مادی این کتاب هستید، می‌توانید اجازه نشر رایگان نسخه الکترونیکی آن را به ما بدهید یا آن را از طریق کتابناک به فروش برسانید.
برای اطلاعات بیشتر صفحه «شرایط و قوانین فروش» را مطالعه کنید.

نسخه ها
4.7 / 5
با 141 رای
امتیاز دهید
5 4 3 2 1


دیدگاه‌ها: 18
۱۳۹۰/۱۲/۰۹


پاسخنگارش دیدگاه
mt1397
Member
سلام و درود.
دوست من، جناب خونیرث گرامی،
چنان که خودتان از این دیو آگاهی دارید، پیش تر نکته ای متوجه شده بودم که در اینجا برای شما هم می گذارم؛

در اوستا دیویی هست به نام saurva (=سَئوروَ) که دیو آشوب و غوغا و آشفتگی می باشد. با نام ساوول (= Sawul) نیز نامور است. چنان می نماید که این باور هنوز در میان لک ها برجای مانده است. ایشان به عطسه می گویند پِشمَه، و زمانی که عطسه می کنند، می گویند سَئور هَت به معنی سَئور آمد. اگر کسی آهنگِ رفتن به جایی را داشته باشد و عطسه کند، عطسه کننده را از رفتن باز می دارند که در راهِ رفتن پیشآمدِ بد و ناگواری برای او رخ ندهد. اندکی صبر می کند و سپس راه یا کارش را ادامه می دهد. نام و باور باستانیِ این دیو، همچنان در میان این مردم پابرجا می باشد.

گویا واژه صبر برگرفته از همین دیو saurva باشد.
نقل قول  
rihan
Member
اوستای کامل رو کسی داره از دوستان آیا؟
نقل قول  
مرسی خیلی عالی بود
اگر ممکن وصیت نامه کوروش کبیر و داریوش رو هم اضافه کنید
مرسی از کار خوب تون
نقل قول  
Avestaria
Member
ااین سایت بی نظیر است.از شما کمال سپاس دارم.
نقل قول  
shahryar52
Member
با سلام

ممنون بابت گذاشتن اینگونه کتب باستانی و تاریخی ایران زمین
نقل قول  
farhizesh
Member
بیگمان در این کتاب دست برده شده. ولی خواندن این کتاب خوب است.
نقل قول  
golnazebahari
Member
کتاب اوستایی که به امروز رسیده‌است، از نظر زمانی به سه بخش متفاوت تقسیم می‌شود:

- بخش یکم شامل «اوستای کهن» که مضامین آن از نظر زمانی متعلق به روزگار پیش از زرتشت (پیش از حدود دو هزار و هشتصد سال پیش) است؛ اما نگارش آن متعلق به عصرهای پس از زرتشت است و هنگام این نگارش و بازنویسی دگرباره، تا اندازه‌ای مضامین و باورهای جدیدتر را به متن‌های کهن اضافه کرده‌اند.

- بخش دومِ اوستا از نظر زمانی شامل «گات‌ها» است که سروده‌های مینوی شخص زرتشت به شمار می‌رود که هر چند از نظر مضمون پس از اوستای کهن سروده شده است؛ اما از نگاه زبان و نگارش، کهن‌ترین بخش اوستای موجود است.

- بخش سوم اوستا از نظر زمانی شامل یسنا، یشت‌های جدید، ویسپرد، وندیداد و خرده اوستا است که همگی جزو اوستای نو به حساب می‌آیند. اما بسیاری از مضامین همین بخش‌های جدید نیز برگرفته و اقتباس شده از باورها و نوشتارهای کهن است؛ اما این آمیختگی به حدی است که امکان تفکیک را امکان‌پذیر نمی‌سازد. به عنوان نمونه می‌توان از داستان جمشید در وندیداد نام برد که یکی از کهن‌ترین داستان‌ها و باورها و نوشتارهای ایرانیان است، اما شکل نگارشی کهن آن کاملا دگرگون شده و تغییر اساسی یافته‌است.
نقل قول  
yaaaaroooo
Member
دوستان می دانید که:

1- اوستای کنونی درصدی اندک از اوستای کامل است.

2- اوستا در گذر زمان و پس از یورش اسکندر گجستک (پلید) به ایران (که با همکاری یهودیان حائن و ذی نفوذ در دربار پرشکوه هخامنشی انجام یافت) دچار چند پارگی شد و بسیاری از بحش های آن نابود گردید.

(این نکته ای است که استاد پور داوود هم در مقدمه کتاب ایران باستان به آن اشاره نموده اند)
نقل قول  
ehsaas012
Member
(( اين ديدگاه بدليل نگارش فينگليش حذف گرديد ))

این دیدگاه در تاریخ 1392/01/21 توسط aqanader ویرایش شده است

نقل قول  
تردید
Member
«ویـسْـتَـئـورو» از خاندان نوذر بر کرانه رود «ویـتَـنْـگـوهَـئیتی» برای او پیشکش آورد و با سخنی راستین چنین آواز داد:

ای اَرِدْویسور آناهید! این سخن از روی راستی و به درستی گفته می‌شود که من به شمارِ موهای سرم از پیروان دیو به خاک در افکندم. پس اینک از برای من ای اَرِدْویسور آناهید! برای من یک گذرگاه خشک از میانِ «ویـتَـنْـگوهَـئیتی» نیک فراهم ساز.

پس آنگاه اَرِدْویسور آناهید به پیکر دختری زیبا، بسا برومند، خوش‌اندام، کمربند بر میان بسته، بلند بالا، آزاده تبار، بزرگوار، با کفش‌هایی زرین در پا، و با زیورافزار بسیار آراسته به سوی او شتافت و یک باریکه از آب را از رفتن باز داشت و دیگر آب‌ها را به خود باز گذاشت تا روان باشند. او یک گذرگاه خشک از میان «ویـتَـنْـگـوهَـئیتی» نیک فراهم ساخت.

اَرِدْویسور آناهید، آن همیشه کامروا کننده، او را کامیابی بخشید

ابان یشت کرده نوزدهم
نقل قول  

درج دیدگاه مختص اعضا است! برای ورود به حساب خود اینجا و برای عضویت اینجا کلیک کنید.


Powered by You