افسانه الغای برده داری در پادشاهی کوروش بزرگ

افسانه‌ی «لغو برده‌داری به‌دست کوروش بزرگ» از برجسته‌ترین نمونه‌های تحریفِ تاریخی در دوران معاصر است؛ افسانه‌ای که نه از دل اسناد و متون باستانی، بلکه از یک ترجمه‌ی دروغین و یک ترجمه‌ی اشتباه از بند بیست‌وششم استوانه‌ی کوروش پدید آمد. این ترجمه‌ی جعلی، نخستین‌بار در میانه سده بیستم ساخته و منتشر شد و به‌سرعت به شهرتی جهانی رسید. در پی این تحریف، نسخه‌هایی از «منشور دروغین کوروش» به زبان‌های گوناگون ترجمه و در کتاب‌ها و وب‌سایت‌های متعدد بازنشر شد. بدین‌ترتیب، متنی که هیچ اشاره‌ای به لغو بردگی ندارد، به‌عنوان «نخستین اعلامیه‌ی لغو برده‌داری» معرفی شد و به بخش مهمی از روایت ملی ایرانیان و حتی به تصویری جهانی از تمدن ایران بدل گردید.
آنچه در ادامه می‌آید، بررسیِ اهداف و چگونگیِ شکل‌گیریِ افسانه‌ی لغوِ برده‌داری است. بررسی روند ساخت ترجمه دروغین، بازنشر، تبدیل آن به دروغی جهانی، و نیز تحلیل ترجمه اشتباه و بازنشر آن به همراه نقدی بر این ترجمه و در ادامه اثبات وجود برده‌داری در پادشاهی کوروش بزرگ بر اساس کتیبه‌های به جا مانده از آن زمان و همچنین منابع یونانی و عهد عتیق است. در پایان به صورت گذرا به الغای بیگاری و بازگشت تبعیدیان نیز نگاهی شده است.