نامهای ایرانی

وضع فروش کتاب البته خوب نیست و با توجه به رشد قیمت دلار و حذف یارانه ها و ظهور نسل جدید "سر به گوشی افکندگان" ببوی ایرانی -که یابوی علفی نزد برخی از ایشان حکم انیشتین را دارد- خوب هم نخواهد شد. به شخصه هر گاه سری به میدان انقلاب می زنم و از سر کنجکاوی، قیمت کتبی که پیشتر خریده ام را می پرسم، احساس اصحاب کهف به من دست می دهد. این غیر از احساس من در وقت گذار به دکان بقال و قصاب و نانوا و کفاش و صحاف و لابد غسال است که گویی کلبه ی آمال دنیوی خود و هفت نسل پس از خود را می خواهند بر گرده ی نحیف و شانه های ظریف و گردن ضعیف و کله ی لطیف و استخوانهای شریف من بنا کنند. شاطر و خباز و بزاز را شاید بتوان به موعد تسویه ی سر برج و اجر اخروی نسیه فروشی فریفت، کتابفروش انقلاب ولی در حکم گرگ وال استریت است که به وعده ی سر خرمن و آیه و حدیث و من بمیرم و تو بمیری خام نمی شود. با یک برچسب جدید روی قیمت قبلی، آناً و نقداً لختت می کند. یکی از ایشان که تا مرا می بیند، بر منبر می پرد و هندوانه های صادراتی زیر بغلم می گذارد و از خوش یمن بودن تشرف مبارک "اهل فرهنگ" به دکان کتابفروشی -که بی شباهت با سر گردنه نیست- طامات می بافد. یکی دو بار که فرهنگ، مرهنگ کرد، فهمیدم باید بیشتر از همیشه بسُلفم و جلد سوم کتابی که مجلد یکم آن را 180 هزار تومان خریده بودم، به قیمت 1 میلیون و 200 هزار تومان تقاص بدهم. تنها حسن ماجرا این بود که راهزن محترم، مثل مسلسل می پراند که "قابل ندارد" و هر بار که این تعارف مهوع و مهمل را تفت می داد، لبخندی تصنعی بر لب و ناسزایی چارواداری در دل نثارش می کردم.
حضرتعالی فعلا با همان فعالیت تولیدی که دارید، زمانه بهتر و اقبال بلندتری خواهید داشت تا نگارش و ترجمه کتاب. ولی برایم جای سوال است که در مبحث ریشه شناسی، چرا سخنی از آن استاد متوفای ایرانی -که کتاب دوجلدی سترگش را خوانده ام و خوانده اید- نمی آورید؟