نیم قرن با سیاوش قمیشی

روی سکوی کناره پنجره
همه شب جای منه
چند ورق کاغذ و یک دونه قلم
همیشه یار منه
.
.
......................

نقل قول از eyelashes:
آخ یه زمانی با پیکان میرفتیم مسافرت...همش تو ماشین صدای احمد نبی زاده بود یا شاهرخ یا فرهاد مهراد...چه خوش گذشت............

ممنون بانو اتیفرد جان...حیف نوارش نابود شد...

بزار یه مرد عاشق هرچی داره ببازه

بره تو شهر قصه یه آلونک بسازه

فکر کنم مال شاهرخ باشه

بله از آلبوم پاییز شاهرخ. یه شاهکاره....

عزیزم غصه نخور زندگی با ماست

اگه باختیم امروزو ، فردا که برجاست

توی این شب سیاه مه گرفته

نگاه کن خورشیدی از اون دورا پیداست


عزیزم دنیا همینجور نمی مونه

یه روز آخر می شکنه خواب زمونه

عزیزم شب همیشه شب نمی مونه

صبح می شه آفتاب میاد رو بوم خونه


عزیزم دنیا گلستون می شه یک روز

هر چی مشکل باشه آسون می شه یک روز

مهربونی جای کینه رو می گیره

هر جا دردی باشه درمون می شه یک روز


یه روز از روزا که هیچکس نمی دونه

بدی از دنیا میره ، خوبی می مونه

من و دل منتظر اون روز خوبیم

حتی از ما نبینی اگر نشونه


احمدرضا نبی زاده

آهنگساز: سیاوش قمیشی

طاقت بیار میشه شنید/ خندیدن دلخواه رو
طوفانو پشت سر بذار/ اون سمت ما آبادیه
این زمزمه تو گوشمه/ فردا پر از آزادیه
طاقت بیار رفیق/ دنیا تو مشت ماست
طاقت بیار رفیق/ خورشید پشت ماست
طاقت بیار رفیق/ ما هر دو بی کسیم
طاقت بیار رفیق/ داریم می رسیم
دنیا اگه تاریک شد/ دستهای فانوس و بگیر
با من بیا، با من بیا/ چیزی نمونده از مسیر
سرما و سوز برف رو/ آهسته پشت سر بذار
امروز وقت خواب نیست/ ما با همیم، طاقت بیار

طاقت بیار رفیق

طاقت بیار رفیق...


اینو مخصوص داداش محسنم و براى اون نوشتم،چون حس کردم مدتى یکم دلش گرفته،اینو نوشتم که بگم محسن داداش من، بخاطر دوستات،کسایى که دوست دارن و براشون مهمى یکم بخند و قلبتو پر از شادى کن،حتى اگه بهونه اى براى شادى کردن ندارى،بخند بى بهونه حتى اگه بهت بگن دیوانه اى،زمونه اى شده که خیلى ها دیوانه اند،مثل من،مثل خودت
فراموش نشوند آنان که یادشان بر قلبمان حک شد...

نقل قول از tankamanee:
من همون جزیره بودم...
خاکی صمیمی و گرم
واسه عشقها بازی موجها..
قامتم یه بستر نرم...
یه عزیز دردونه بودم...
پیش چشم خیس موجها..
یک نگین سبز خالص روی انگشتر دریا...
تا که یک روز تو رسیدی توی قلبم پاگذاشتی
غصه های عاشقی تو وجودم جا گذاشتی
زیر رگ بار نگاهت دلم انگار زیر رو شد..
برای داشتنت عشقت همه جونم آرزو شد..
تا نفس کشیدی انگار نفسم برید توی سینه...
ابر و باد و دریا گفتند حس عاشقی همینه..
اومدی توی سرنوشتم بی بهانه پا گذاشتی..
اما تا قایقی اومد از منو دلم گذشتی...
رفتی با قایق عشقت سوی روشنی فردا..
من و دل اما نشستیم چشم به راهت لب دریا....

دیگه رو خاک وجودم نه گلی هست نه درختی
لحظه های بی تو بودن میگذره اما به سختی
دل تنها و غریبم داره این گوشه میمیره
ولی حتی وقت مردن باز سراغتو میگیره
میرسه روزی که دیگه قعر دریا میشه خونم
اما تو دریای عشقت باز یه گوشه ای می مونم . . . . . . .