زندگی نامه کوروش بزرگ

متاسفانه من امکان نقل قول کردن ندارم، دوست من؛ می دونی شوپنهاور عزیز تر از جان کی بوده، زندگی نامه اون رو خوندی، اصلا همین نظری که از سخنان این فیلسوف نقل کردید؛ چند تا جمله عقب تر و یه پاراگراف بعدترش رو بخونین لطفا.

بایسته است که هر ایرانی میهندوست نَسکِ (کتابِ) زندگینامۀِ کوروش بزرگ را بخواند تا در کنار یادگیریِ آموزش های فرخویی (اخلاقی) از این رادمرد بُزرگ، هُنر مُبارزه در زندگی را نیز در آموزشگاهِ این بُزرگترین نابغۀِ رزمی جهان بیاموزد که چگونه از راه بکارگیری شگردهایِ هوشمندانه و وَدایش های (تصمیم هایِ) خَرَدمندانه و بجا با کمترین هزینه بر گرفتاریهای زندگی روزمره اش چیره گردد.
باهمۀِ ویژگی هایِ فرخوییِ (اخلاقی) ستایش انگیزی که کوروش داشت، او یک پدیدۀِ جُدابافته ( استثنایی) از مردم ایران نبود، او بازده و دست پروردۀِ یک آیین و فرهنگِ آدمساز بود که به جان مردم، هاگ هایِ آدمی (حقوق بشر) و هاگِ (حق) آزادی شان ارج میگُذاشت، همان آیینی که امروز شوربختانه به فراموشی سپرده شده است. در درونِ هر ایرانی میهندوست یک کوروش با همۀِ نیکی ها و آزادگیش نهفته است که میتواند از درون او برخیزد و نمایان شود.

با سلام
یاد استاد علی اکبر سعیدی سیرجانی بخیر که در نقد مقاله خلخالی ( با عنوان کوروش دروغین و جنایتکار ) چنان قلم را آراست که خواننده با خواندن این نقد زیبا پی به بی سوادی نویسنده آن یعنی ( خلخالی ) می برد واقعا که تاریخ تمدن ایرانیان اسیر چه کفتارانی که نشده بود
**** بر گرفته از کتاب در آستین مرقع زنده یاد علی اکبر سعیدی سیر جانی – مقاله (از همینجا بخوانید) ص 13 و 14 – چاپ هفتم 1389 ******
این مقاله، گرچه چند ماهی بعد از انقلاب نوشته شده است، اما افکارش محصول دوران جاهلیت است؛ دوران سیاهی که به تلقین اجانب و استعمارگران به چیز‌های موهومی از قبیل ایران و تاریخ ایران و حَب وطن و علایق ملی دلبسته بودیم و به‌ نام‌های ننگینی چون کورش و داریوش افتخار می‌کردیم و از سوءاستفاده‌ی دلقکان جشن‌های کذایی خون‌دل می‌خوردیم که چرا نام کورش را دستاویز حرکات جلف خویشتن کرده‌اند؛ و گناهی هم نداشتیم. آخر اثر تحقیقی و روشنگر حضرت آیة‌الله خلخالی به عنوان «کوروش دروغین و جنایتکار» منتشر نشده بود تا بدانیم مؤسس امپراطوری ایران چه تحفه‌ای بوده‌ است و چه عیب بزرگی داشته است. این عبارت را در «تاریخ ایران باستان» پیرنیا خوانده بودیم که «مورخ مذکور [یعنی کتزیاس] گوید: کوروش پسر چوپانی بود از ایل مُرد‌ها که از شدت احتیاج مجبور گردید راهزنی پیش گیرد»؛ و به علت درک مغرضانه و ذهن منحرف خویش گمان کرده بودیم که کوروش هم مثل بسیاری از سران قبایل و بزن‌بهادر‌های روزگار در آغاز کارش بر کاروان‌ها هجوم می‌برده و راهزنی می‌کرده‌ است، و این را عیب چندانی برای سرداران و جهان‌گشایان آن روزگار نمی‌شمردیم، غافل از این که «راهزنی پیش گرفتن» معنی دیگری دارد که حضرت آیةالله آن را با فکر موشکاف خویش استنباط فرموده‌اند و داخل پرانتزی گذاشته و در صفحه‌ی 27 تألیف منیف خویش آورده‌اند، و اینک عین عبارت حضرتشان:
«مورخ مذکور بنا به نوشته‌ی ایران باستان به قلم آقای مشیرالدوله پیرنیا ص240 می‌گوید که کتزیاس می‌گوید کوروش پسر جوانی بود از اهل «مر» که از شدت احتیاج مجبور گردید راه‌ زنی در پیش گیرد (لواط بدهد)» *
ای خاک بر سر من و امثال من بدبخت‌هایی که ...
دوستانی که با سلیقه‌ی مشکل‌پسند من در امور چاپی آشنایند، با عنایت به اوضاع زمانه عذرم را خواهدن پذیرفت که امکانات محدود است و ضوابط مفقود. در رسم‌الخط مقالات تفاوت‌هایی است که از منابع مختلف نقل شده است و مجال بازخوانی و اصلاح نبوده. چاپ و حروفچینی کتاب هم در دو سه جا صورت گرفته است و کارش از یکدستی و ظرافت گذشته. چه باید کرد؟ چاپخانه‌های قابل استفاده اندک است و سفارش‌ها بسیار و مجال انتخاب هیچ.
اگر معتقدید که مستمع صاحب‌سخن را بر سرِ کار آورد، حتماً از انتقاد و راهنمایی دریغ نفرمایید. نامه‌هایی که به وساطت ناشر فرستاده شود به دست من می‌رسد و اگر بازی زمانه مجالی ندهد تا من از نظرات نکته‌سنجانه‌ی شما بهره‌ای گیرم، چه غم که دیگران در شکم مادر و پشت پدرانند.
*اگر عبارتی که حضرت آقای خلخالی از کتاب «ایران باستان» نقل فرموده‌اند با اصلش مختصر تفاوتی دارد و فی‌المثل ایل‌ مُرد‌ها شده است اهل مُر، و پسر چوپان جایش را به پسر جوان داده است، مبادا –زبانم لال- حمل بر بی‌دقتی و اشتباه ایشان گردد. حتماً منظور «کتزیاس» همان «پسر جوان» بوده است که با پیشینه‌ی سوء «راه زنی در پیش گرفتن» کوروش –به معنی مورد استنباط حضرتشان- مناسبت تام و تمامی دارد. اگر غلط کاری و تخلیطی صورت گرفته باشد، گناهش بر گردن مشیرالدوله است و ناسخان و کاتبانِ ولنگارِ تاریخ کتزیاس؛ محال است روحانی بزرگواری که نظر صائب و حکم قاطعش بر جان و مال و ناموس مسلمانان رواست در نقل یک جمله –خدای ناخواسته مرتکب دو اشتباه شود.

نقل قول:
تمدن یه چیزه ... غرور ملی یه چیز دیگست رفیق ... مغلطه نکن .

در ضمن اینجا مسابقه ی نقل جملات قصار بزرگان نیست . بهتره قبل از استفاده از جملات اندیشمندان ، یه کم به استدلال اون ها فکر کنی .
به طرز استدلال شوپنهاور و منظورش خوب فکر کردی ؟ که حالا براش جواب میذاری ؟

عقاید بعضی انسان ها بر مبنای عقده هایشان شکل می گیرد ... منظورم شخص خاصی نیست

تشکر فراوان از ناظر محترم