واژه حشیش به معنای دارو است. در قرون چهارم و پنجم خورشیدی در کشورهای اسلامی و بهخصوص در ایران دارو فروشان را بنام حشاشین میخواندند و در بعضی از شهرهای بزرگ ایران بازاری به نام بازار حشاشین (دارو فروشان) وجود داشت. در قرون وسطی، اروپاییان
البته جا دارد از مترجمان کتاب آقای ریاحی و خانم مولوی هم تشکر کنیم. کتابهایی که این دو نفر برای ترجمه انتخاب میکنند هم بسیار نیکو هستند. ضمن اینکه خانم مولوی گویا دستی هم در تألیف دارند و چند مجموعه داستان هم تألیف کردهاند.
تاجایی که من میدانم از این اثر فقط دو ترجمه وجود دارد. یکی ترجمه عبدالرحمن صدریه است و دیگری هم همین ترجمه سروش حبیبی. ترجمه آقای صدریه زودتر به بازار آمده بود. من ترجمه ایشان را شروع کردم اما هیچموقع نتوانستم تمامش کنم. برعکس، ترجمه آقای
[quote='حاج عمار']*سلام با خانوم زینب موافقم و بیشترین اطلاعات تنها در قران کریم وجود دارد .[/quote]
به عقیده من قرآن کتابی برای شناخت خدا و دستیابی به سعادت است و هدف از نزول آن چیزی فراتر از مباحث علمی بوده است. بسیاری از داستانهای قرآ
آیا جوانمردانی درمیان شما خوبانِ اسکن کننده یافت میشوند که مجموعه «سفرنامه شاردن» را اسکن کنند؟
خداوند خیر دنیا و آخرت را نصیب شما نیکمردان پاکنهاد بگرداناد
الهی آمین
