آریل دورانت

(1898 - 1981 م)

آریل دورانت پژوهشگر و نویسنده آمریکایی زاده اوکراین بود. او همسر فیلسوف و تاریخ‌نگار مشهور آمریکایی ویل دورانت بود که در تالیف کتاب تاریخ تمدن او را همراهی می‌کرد. آنها در نهایت برای جلد دهم کتاب خود با نام «روسو و انقلاب» برنده جایزه پولیتزر شدند. آریل با نام اصلی «چایا کافمن» از پدر و مادری یهودی به نام اتل آپل کافمن و جوزف کافمن به دنیا آمد. او سه خواهر و سه برادر بزرگ‌تر به نام های سارا، مری، فلورا، هری، موریس و مایکل داشت. آنها در سال ۱۹۰۰ و به قصد آمریکا مهاجرت کردند و طول مسیر برای چندین ماه در لندن اقامت کردند و در سال ۱۹۰۱ به مقصد رسیدند. آریل زمانی که در مدرسه مدرن فرر در شهر نیویورک دانشجو بود، با شوهر آینده‌اش ویل دورانت آشنا شد. او پیشتر معلم مدرسه بود، اما از سمتش استعفا داد تا با آریل ازدواج کند. زمانی آنها در ۳۱ اکتبر ۱۹۱۳ با هم ازدواج کردند، آریل ۱۵ ساله و ویل تقریبا ۲۸ ساله بود. آریل به‌طور قانونی نام کوچک خود را پس از آنکه همسرش نام مستعار «آریل»، برگرفته از نام شخصیت آریل در نمایش‌نامه طوفان شکسپیر را روی او گذاشته بود، به آن تغییر داد. این نام را ویل روی او گذاشته بود؛ زیرا او همیشه می‌گفت که آریل «قوی و شجاع مانند یک پسر و سریع و شیطون مانند یک اِلف!» است. زمانی که ویل دورانت در سال ۱۹۲۷ تصمیم به نگارش تاریخ تمدن گرفت، آریل از همان آغاز در تالیف آن مجموعه ویل را همراهی کرد. تا جلد ششم کتاب، او تنها ویراستار اثر بود؛ اما از جلد هفتم به بعد، در قامت نویسنده ویل را همراهی می‌کرد. انتشار این اثر ۱۱ جلدی از ۱۹۳۵ تا ۱۹۷۵ به طول انجامید. دورانت‌ها در طول نگارش این اثر تلاش کردند تا تاریخی یکپارچه خلق کنند. آنها با تخصصی شدن تاریخ مخالف بودند و کتاب‌شان نه تنها به تاریخ معمول جنگ‌های جهان غرب، سیاست و زندگی‌نامه بزرگان می‌پردازد، بلکه تاریخ فرهنگ، فلسفه، مذهب، هنر و ظهور ارتباطات جهان غرب را نیز توصیف می‌کند. دورانت‌ها به همراه فرزندانشان سفر به دور دنیای خود را در سال ۱۹۳۰ آغاز کردند که کمک زیادی به نگارش کتاب تاریخ تمدن کرد. برخلاف دیگر تاریخ‌نگاران که تنها تمرکزشان بر رویدادهای تاریخی و سیر تمدن بشری بود، وی در اثر خود به عوامل تمدن‌ساز در طول تاریخ نیز توجه نمود. ویل دورانت بارها اعتراف کرده بود که بدون همسر دلبندش آریل موفق به نوشتن تاریخ تمدن چند جلدی خود که کار تحریر آن نیم قرن طول کشید نمی‌شد. آریل و دورانت پس از جلد دهم تاریخ تمدن، کتاب درس‌های تاریخ را در سال ۱۹۶۸ نوشتند که هم خلاصه‌ای از مجموعه ده جلدی و هم تحلیلی از تاریخ بشر بود. دورانت‌ها با هم یک خودزندگینامه مشترک ۴۲۰ صفحه‌ای به نام یک خودزندگی‌نامه دوگانه نوشتند که داستان زندگی، عشق و کار آنها را شرح می‌داد و توسط انتشارات سایمون اند شوستر در سال ۱۹۷۷ منتشر شد. آریل دورانت و همسرش ویل مشترکاً برنده جایزه پولیتزر در بخش ادبیات غیرداستانی عمومی را برای دهمین جلد از مجموعه کتاب‌شان تاریخ تمدن، یعنی «روسو و انقلاب» در سال ۱۹۶۸ شدند. در سال ۱۹۷۷، یکی از مهم‌ترین جوایزی که توسط دولت ایالات متحده به غیرنظامیان اعطا می‌شد، یعنی مدال آزادی ریاست جمهوری را از دست جرالد فورد دریافت کردند و همچنین آریل به عنوان «زن سال» شهر لس آنجلس انتخاب شد. ویل و آریل بسیار به هم علاقه‌مند بودند. زمانی که در سال ۱۹۸۱ و پس از انتقال ویل به بیمارستان، آریل از لحظه‌ای که از دکتر شنید شانس زنده ماندن شوهرش اندک است دیگر لب به غذا نزد تا درگذشت. ویل دورانت این خبر را هنگام تماشای اخبار شنید و دو هفته بعد، در ۷ نوامبر ۱۹۸۱، در ۹۶ سالگی درگذشت. ویل در کنار آریل در گورستان وست وود لس آنجلس به خاک سپرده شد.