ماری کوری

(1867 - 1934 م)

او از پیشگامان پژوهش در زمینه واپاشی هسته‌ای بود. خانواده کوری در مجموع پنج جایزه نوبل دریافت کرد و خود او نخستین زنی بود که به جایزه نوبل دست یافت. ماری کوری تنها زن و اولین کسی است که دو بار جایزه نوبل گرفت و تنها کسی است که موفق به دریافت جایزه نوبل در دو زمینه علمی متفاوت شد. او همچنین نخستین زنی بود که اجازه یافت در دانشگاه پاریس تدریس کند. کوری به دلیل سال‌ها پژوهش در زمینه مواد پرتوزا و قرارگیری طولانی مدت در برابر این مواد، به‌ویژه در دوران کار در بیمارستان‌های صحرایی جنگ جهانی اول به کم‌خونی آپلاستیک مبتلا شد و سرانجام در سال ۱۹۳۴، در سن ۶۶ سالگی در بیمارستانی در فرانسه درگذشت. در سال ۱۹۹۵، پس از گذشت ۶۰ سال از مرگش، بقایای جسدش به پانتئون منتقل شد و او به نخستین زنی تبدیل شد که به پاس شایستگی‌ها و دستاوردهایش در پانتئون به خاک سپرده شده است.