آداب مصاحبه مطبوعاتی

از متن کتاب:
مصاحبه را می توان اینگونه تعریف کرد: ملاقات رودررو و از پیش تعیین شده روزنامه نگار که پرسشگر است با مصاحبه شونده که پاسخگوست. مصاحبه شونده اغلب فردی است معروف و زندگی عقاید و نظریاتش محور سوالات مصاحبه را تشکیل می دهد. البته در این کتاب تعریف جامع تری از مصاحبه که به کار همه روزنامه نگاران اعم از خبرنویس و مقاله نویس می آید، به دست می دهیم. در این تعریف مصاحبه عبارت است از: پرسش از دیگران به منظور جمع آوری مواد اولیه برای نشر اطلاعات و نقل قولها.
بنابراین مصاحبه می تواند شامل یک گفت‌وگوی تلفنی کوتاه به منظور تایید وقوع یک حادثه باشد و یا صرف نیمی از روز برای نوشتن داستان زندگی یک انسان. یک مصاحبه موفق چه خلاصه باشد و چه مشروح و چه تلفنی باشد و چه رودررو، حاصل اتخاذ رویکردی حرفه ای است. هدف این کتاب نیز توضیح چنین رویکردی است به همراه ذکر توصیه های عملی مناسب.
اساس این کتاب حاصل تجربه های مولف است که سالهای متمادی را صرف مصاحبه برای روزنامه ها و مجلات مختلف نموده به علاوه مجموعه ای از مصاحبه ها که با دیگر روزنامه نگاران برای تهیه این کتاب انجام پذیرفته است. برخی از این روزنامه نگاران - مانند لیندا لی پاتر و اندرو دانکن مشهورند و برخی چندان شناخته شده نیستند؛ عده ای نیز مایل نبودند از آنها نامی ذکر شود. یکی از نتایج پرسش از روزنامه نگاران حرفه ای در مورد چگونگی کارشان (برخلاف اظهار نظر از بیرون) این است که گاهی در پاسخهایی که می دهند اختلاف نظرهایی در اولویتهایشان دیده می شود. نکته قابل توجه این است که چقدر توافق در مورد اصول اولیه مصاحبه وجود دارد: آمادگی کامل، گوش کردن و ویراستاری دقیق ...
تمرکز این کتاب بر مصاحبه های مطبوعاتی است، اما با وجود این نمی توان تاثیر ایستگاههای رادیو تلویزیونی را نادیده گرفت. برای مثال در بریتانیا همه مصاحبه های جان هامفریس و جرمی پکسمن را شنیده و دیده اند و با اینگونه مصاحبه های رودررو آشنایی دارند...