فردا: مجموعه داستان

«فردا» دفتریست از هشت داستان کوتاهِ گمانه‌ای که به رابطه‌ی انسان و فن‌آوری در آینده‌ی دور و نزدیک و حتا گذشته می‌پردازد. داستان‌های این دفتر، افزون بر گمانه‌زن بودن، با دغدغه‌های آفرینش ادبیات جدی نوشته شده‌اند. این مجموعه، با طرح پرسش‌هایی فلسفی درباره‌ی زندگی، خواننده را فرامی‌خواند به اندیشیدن و ژرف‌نگری درباره‌ی انسان و چالش‌هایش، همچون مَجاز و واقعیت، جبر و اراده‌ی آزاد، میل‌های انسانی و غیره.
چه می‌شود اگر جنایتکاری بتواند همسان‌های بسیار شبیه‌به‌خود بسازد؟ اگر با کمک فن‌آوری، مدت لذت جنسی را تا ساعت‌ها و روزها افزایش دهیم، چه خواهد شد؟ در دنیایی که می‌شود نسخه‌ای مجازی از درگذشتگان ساخت، زندگی چگونه خواهد بود؟ آیا می‌توان همچون هوش مصنوعی، اراده‌ی آزاد مصنوعی را هم به وجود آورد؟ با یک هوش مصنوعی که داستان‌نویس است و توانایی‌هایش بسیار فراتر است از هر انسان نویسنده‌ای در تاریخ، چه باید کرد؟ این‌ها چندی از پرسش‌هایی‌اند که وحید ذاکری در داستان‌های «فردا» در جستجوی یافتن پاسخیست برایشان.
در این مجموعه با داستان‌های آینده‌نگر و تقریبا پادآرمان‌شهری (سایبرپانک) مواجهیم و تمرکز داستان بر فناوری رایانه‌ای و دنیاهای مجازی است که نویسنده‌ی هوشمند قصه‌گویی را در این بستر، تمام و کمال انجام می‌دهد. زبان در داستان‌های این مجموعه هویت دارد و فضای داستان را می‌سازد. همچنین ادبیت دارد و با متنی شسته‌رفته طرفیم. نویسنده در ساختن تصویرهای قابل لمس و تاثیرگذار موفق است. تصاویر به فضاهای سرد و ماشینی محدود نمی‌شوند و نویسنده جا‌به‌جا به ما یادآوری می‌کند که با «انسان» و تن زنده و پُرچالش آدمیزاد طرفیم.
وحید ذاکری توانسته در بستر ژانر، احساسات و کشمکش‌های درونی شخصیت‌هایش را تحلیل و بیان کند. شخصیت‌ها در مواجهه با جهان علم‌زده و رفاه ماشینی درگیر پرسش‌های اساسی و تنهایی و کنکاش درونشان هستند. به همین دلیل آدم‌های داستان همه دارای هویت کامل و باورپذیرند.