رسته‌ها

قافیه در شعر فارسی: نقد و بررسی قافیه از آغاز تا امروز

قافیه در شعر فارسی: نقد و بررسی قافیه از آغاز تا امروز
امتیاز دهید
5 / 4
با 5 رای
نویسنده:
امتیاز دهید
5 / 4
با 5 رای
قافیه، مشتق از قَفْوْ (بر وزنِ عفو)، به معنای پیروی کردن و در پی رفتن و همچنین پسِ گردن کسی زدن و ازپی‌رونده است. در فارسی آن را پساوند گویند، و اصطلاحی است در نظم و شعر.
قافیه را در منابع مختلف به دو صورت تعریف کرده‌اند:
در یکی از آن‌ها، قافیه حرف یا حروف مشترک پایان کلماتی غیرتکراری است که در پایان کلماتی که به‌تنهایی معنا معنی دارند. بر اساس این تعریف، این کلماتِ دارای حرف یا حرف مشترک انتهایی را هم‌قافیه می‌نامیم. در یک تعریف دیگر، که البته رایج‌تر است و ما آن را در نظر می‌گیریم، قافیه به کلماتی گفته می‌شود که در پایان مصراع‌های یک شعر آمده‌اند و یک یا چند حرف مشترک در پایانشان وجود دارد. بر این اساس، مصراع‌هایی را که قافیه داشته باشند، «هم‌قافیه» می‌گوییم. قافیه یکی از ویژگی‌های شعر است که گاهی در نثر نیز دیده می‌شود. به قافیه در نثر «سجع» می‌گویند و نثری که سجع داشته باشد را «نثر مسجّع» می‌نامند.
بیشتر
اطلاعات نسخه الکترونیکی
تعداد صفحات:
143
فرمت:
PDF
آپلود شده توسط:
hanieh
hanieh
1402/05/24

کتاب‌های مرتبط

درج دیدگاه مختص اعضا است! برای ورود به حساب خود اینجا و برای عضویت اینجا کلیک کنید.

دیدگاه‌های کتاب الکترونیکی قافیه در شعر فارسی: نقد و بررسی قافیه از آغاز تا امروز

تعداد دیدگاه‌ها:
1
ممنون. کتاب خوبی در زمینه‌ی بررسی قافیه بود. باز هم از "کتابناک" سپاسگزارم و دست‌ همه‌ی شما عزیزان را به گرمی می‌فشارم که بستری را فراهم آوردید که امکان دسترسی به کتاب‌های ادبی و نکات ادبی را داشته باشیم. یزدان، یار و نگهدارتان باشد.
قافیه در شعر فارسی: نقد و بررسی قافیه از آغاز تا امروز
عضو نیستید؟
ثبت نام در کتابناک