Hiweb

دیوان مهستی گنجوی

دیوان مهستی گنجوی

نویسنده:
مصحح: طاهری شهاب

مهستیِ گَنجَوی بانوی شاعر ایرانی بود که در سده پنجم و ششم هجری می‌زیسته است. زادگاه مهستی شهر گنجه بوده‌است و هم‌دوره با غزنویان بود. در چهارسالگی پدرش او را به مکتب‌خانه فرستاد و چون استعدادی سرشار داشت در ده‌سالگی با ادب زن دانشمند بیرون آمد. او چنگ و عود و تار را به زیبایی می‌نواخت. شهرت او بیشتر به خاطر رباعیاتش است. وی در سروده‌هایش زنی فتنه‌گر و زیبا بوده است که عشاق فراوانی داشته، از جمله امیر احمد تاج‌الدین بن خطیب که فرزند خطیب گنجه بوده و عاقبت او به عقد او درمی‌آید. ابن خطیب مانند همسرش طبع شعر داشته و رباعیاتی نیز از او باقی مانده‌است. درگذشت وی را به سال ۵۷۶ یا ۵۷۷ نوشته‌اند. مهستی به علت ابتکاری که در انتخاب موضوع ترانه‌های خود و وصف صاحبان پیشه‌های گوناگون و سرگرمی‌های مختلف مردم روزگار خود به کار برده، پیشرو نوع خاصی از شعر شناخته می‌شود که بعدها در عصر صفوی رواج بیشتر یافته و شهرآشوب نام گرفته‌است.

حق تکثیر: ابن سینا: 1347

» کتابناکهای مرتبط:
ماه در مرداب
دیوان ابوالعینک
اشعار مطعم، شیخ اهری

نسخه ها
PDF
حجم: 2 مگابایت
تعداد صفحات: 99
4.8 / 5
با 24 رای
امتیاز دهید
5 4 3 2 1

دانلود
دیدگاه‌ها: 0
۱۳۹۵/۱۱/۱۱


پاسخنگارش دیدگاه
دیدگاهی درج نشده؛ شما نخستین نگارنده باشید.

درج دیدگاه مختص اعضا است! برای ورود به حساب خود اینجا و برای عضویت اینجا کلیک کنید.


Powered by You