کاشف الاسرار و مطلع الانوار: شرح ابیاتی از مثنوی معنوی

از جمله فصل‌هایی که عناوین‌شان در فهرست کتاب آورده شده است، می‌توان به: مقدمه مصحح، ابیات مورد شرح، تصویر نسخه‌های خطی، تعلیقات، نمایه‌ها و کتابنامه اشاره کرد. در مقدمه این کتاب می‌خوانیم: «با مطالعه این شرح، پی بردم که شرح، تفسیرهایی تازه از برخی ابیات دفتر نخست مثنوی را ارائه داده، و نیز اطلاعات نویافته‌ای درباره خود شارح، ابراهیم گلشنی (موسس طریقت گلشنیه در عثمانی و مصر)، در مطاوی اثر مندرج است و به همین جهت تصحیح و احیای آن بایسته می‌نمود. بنابراین با کسب تصویر نسخه‌های خطی کهن این شرح و نسخه‌های متاخر و ناقصی که از آن در کتابخانه‌های مجلس و دانشگاه تهران موجود بود، به احیای اثر پرداختم.» همچنین در مقدمه مصحح نیز آمده است: «این اثر گرانسنگ، از آن چنان اعتبار و ارزش والایی در میان مردم برخوردار بود، که حتی بعد از مرگ مولانا نیز بر سر آرامگاه او هر جمعه بعد از نماز، قرآن و بعد آن مثنوی خوانده می‌شد و مریدان مولانا در نهایت شور و اشتیاق، در نماز به جای حمد و سوره، ابیاتی از غزلیات مولانا را قرائت می‌کردند.» احادیث، احتجاج، الاحتجاج علی اهل اللجاج، احیا علوم الدین، اخلاق محتشمی، ارشاد القلوب الی الصواب، اسرار التوحید فی مقامات الشیخ ابی سعید، اسرارنامه، الاشارات فی معرفه حجج الله علی العباد، از جمله منابعی هستند که در این کتاب مورد استفاده قرار گرفته‌اند.