ساخت گرایی، نشانه شناسی سینما

ساخت‌گرایی، نشانه‌شناسی سینما شامل دوازده مقاله است به قلم نظریه‌پردازان عالم سینما. برخی از این مقاله‌ها به کل رسانه سینما می‌پردازند و بررسی این یا آن فیلم بسنده می‌کنند؛ آنچه این مقاله‌ها را به هم پیوند می‌دهد این است که همه از منظر ساخت‌گرایی و نشانه‌شناسی به موضوع مطالعه خود می‌نگرند.
آخرین مقاله به قلم بیل نیکولز است و به سینمای «بعد از انقلاب» ایران می‌پردازد. بیل نیکولز، در این مقاله، بر اساس 12 فیلم ایرانی که در جشنواره فیلم تورنتو 1992 برای معرفی سینمای ایران به نمایش درآمده بود، سینمای ایران را تحلیل می‌کند و تفاوت‌های آن را با جریان مسلط سینمای غرب، و بویژه سینمای هالیوود، بر می‌شمرد.