لطف حق

پورفر جان تشکر میکنم .
حتما مطالعه میکنم و امیدوارم راهگشا باشد .
توکل بر خدا

سلام
اول از هر چیز میخواستم بگم. اگر کسی کتابهای عرفانی آپلود کنه،دلیل نمیشه که خودش هم در عرفان به جایی رسیده، شاید خودش در چاه نفس به شدت گرفتاره و داره دست و پا میزنه!
اما اینکه گفتید،درسته و از خطرناکترین موانع سلوکه،که اغلبمان گرفتارش میشیم.
من چون خودم را شایسته نمی دانم،که در این مورد حرفی برنم،شما را به یک لینک ارجاع میدهم،
http://www.naraqi.com/per/g/index_.htm
به کتاب علم اخلاق اسلامی جلد یک،اثر مشهور علامه مهدی نراقی که به پارسی نیز ترجمه شده مراجعه کنید،و فصل عجب و کبر (16 تا 22) را به دقت بخوانید،شاید به کمک خدا راهی یافتید.

سلام پورفرجان . خوبی ؟
میبینم که زیاد کتابهای عرفانی در سایت میگذاری و گاهی هم در گفته هایت از عرفان اسلامی میگویی .
من یک سوال دارم .
در مراحل خودسازی ، انسان هر چه بیشتر در این مراحل پیش میرود کبر و نخوت در آن گسترش می یابد. دلیلش هم واضح است . زیرا انسان کم کم خود را تافته ای جدا بافته از جامعه میبیند و فکر میکند برای خود عدد و رقم شده است .
اگر در وادی کبر وارد شده باشی خواهی دید که سخت ترین بیابانها و وادیها در مقابل این وادی هیچ است و گذر از این وادی کار هر کسی نیست .
من چندین راه را برای گذر از این وادی یافته ام اما همگی منجر به فنای خودم میشود .
سوالم اینست که آیا راهی را میدانی که بتوان به سلامت از این بیابان خشن ( کبر و نخوت ) عبور کرد ؟

ممنونم