خلاصه کتاب هک تکامل داروینی

مهندسی ژنتیک و آینده بشریت

خلاصه کتاب «هک تکامل داروینی» (Hacking Darwin) نگاهی‌ست گذرا به اثر جیمی متزل (Jamie Metzl)، آینده‌پژوه، نویسنده و تحلیلگر آمریکایی که در سال ۲۰۱۹ منتشر شد. متزل که سابقه فعالیت در نهادهایی مانند کاخ سفید، وزارت خارجه آمریکا، سازمان ملل و همچنین کمیته مشورتی سازمان جهانی بهداشت در زمینه ویرایش ژنوم انسان را دارد، در این کتاب به یکی از مهم‌ترین و بحث‌برانگیزترین موضوعات قرن بیست‌ویکم می‌پردازد: مهندسی ژنتیک و آینده تکامل انسان.
این کتاب از این پرسش آغاز می‌کند که اگر روزی بتوانیم ژن‌های فرزندان آینده خود را انتخاب یا ویرایش کنیم، چه اتفاقی خواهد افتاد؟ متزل توضیح می‌دهد که فناوری‌هایی مانند CRISPR و ویرایش ژنوم، DNA انسان را به چیزی تبدیل کرده‌اند که می‌توان آن را خواند، تغییر داد و حتی «هک» کرد. او نشان می‌دهد که چگونه این فناوری‌ها می‌توانند بیماری‌های ژنتیکی را از بین ببرند، طول عمر انسان را افزایش دهند و حتی ویژگی‌های نسل‌های آینده را تحت تاثیر قرار دهند. این کتاب ترکیبی از علم، آینده‌پژوهی و فلسفه است و خواننده را با دنیایی روبه‌رو می‌کند که زمانی متعلق به داستان‌های علمی‌تخیلی بود، اما اکنون به سرعت در حال تبدیل شدن به واقعیت است.

بخشی از کتاب هک تکامل داروینی:
«"اگر فکر می‌کنید بیش از ده سال دیگر صاحب فرزند خواهید شد، دستتان را بالا ببرید."
این سوال را از جمع بزرگی از جوانان نسل هزاره (Millennials) که در یک سالن کنفرانس مدرن در واشنگتن دی‌سی گرد آمده بودند پرسیدم. حدود نیمی از حاضران دستشان را بالا بردند.
من چهل‌وپنج دقیقه بود که درباره این موضوع صحبت می‌کردم که انقلاب ژنتیکیِ پیشِ رو چگونه شیوه فرزندآوری ما و در نهایت ماهیت کودکانی را که به دنیا می‌آوریم دگرگون خواهد کرد. توضیح داده بودم که چرا معتقدم گونه انسان ناگزیر آینده‌ای را که در آن توانایی بهبود ژنتیکی خود را دارد خواهد پذیرفت؛ آینده‌ای که هم به‌شدت هیجان‌انگیز است و هم عمیقاً نگران‌کننده. همچنین درباره اقداماتی صحبت کرده بودم که به نظر من باید از همین امروز انجام دهیم تا بتوانیم فواید این فناوری‌های انقلابی ژنتیکی را به حداکثر برسانیم و آسیب‌های احتمالی آن‌ها را به حداقل کاهش دهیم. گفتم: «اگر دستتان بالاست و زن هستید، احتمالاً بهتر است تخمک‌هایتان را فریز کنید. اگر مرد هستید، توصیه می‌کنم هرچه زودتر اسپرم خود را منجمد کنید.»
حاضران با نگاهی مشکوک به من خیره شدند. ادامه دادم: «مهم نیست چقدر جوان و بارور باشید؛ احتمال قابل توجهی وجود دارد که فرزندان آینده‌تان را در آزمایشگاه باردار شوید. بنابراین بهتر است همین حالا که از نظر زیستی در بهترین وضعیت خود هستید، تخمک یا اسپرم خود را فریز کنید.»
موجی از نگرانی در چهره این جوانان موفق و بلندپرواز دیده می‌شد. تقریباً می‌توانستم کشمکش ذهنی آن‌ها را احساس کنم. من خودم نیز دهه‌ها با همان پرسشی درگیر بودم که ظاهراً ذهن آن‌ها را مشغول کرده بود: چگونه می‌توان میان شکوه خیره‌کننده و بی‌رحمی ذاتی زیست‌شناسی خودمان تعادل برقرار کرد؟
همه ما از طریق فرایندی به دنیا می‌آییم که چیزی کمتر از یک معجزه نیست؛ اما بلافاصله وارد نبردی بی‌پایان و در نهایت شکست‌خورده با زمان، بیماری و نیروهای طبیعت می‌شویم. ما به آنچه «طبیعی» می‌دانیم کشش زیادی داریم، اما تاریخ بشر در واقع تاریخ تلاش بی‌وقفه ما برای مهار طبیعت است. دوست داریم فرزندانمان به‌طور طبیعی سالم به دنیا بیایند، اما در عمل تقریباً هیچ حد و مرزی برای اقداماتی که والدین به‌منظور نجات فرزندان خود از بیماری انجام می‌دهند وجود ندارد.»