با در در صدف

کتاب «با دُرّ در صدف» نوشته ناصر زراعتی یک داستان بلند در قالب تک‌گویی است که برای خواننده مثل یک خطاب مستقیم نوشته شده است.
در این کتاب راوی درباره زنی صحبت می‌کند که توصیفش به‌عنوان زنی زیبا، مهربان، همیشه زنده و جوان انجام می‌شود، اما در طول داستان، خود این زن هیچ حرفی نمی‌زند و خواننده او را فقط از نگاه و تجربه راوی می‌بیند و می‌فهمد. درواقع شناخت زن و چیزی که در دل راوی می‌گذرد از طریق روایت اول‌شخص پیش می‌رود و خواننده همراهِ راوی با شخصیت‌ها آشنا می‌شود.
متن داستان پر از جملاتی شاعرانه و احساسی است که نوعی حس جست‌وجو، پرسش و میل را در وجود راوی نسبت به زن نشان می‌دهد، مثل پرسش‌هایی درباره مکان، زمان و رابطه میان آدم‌ها که در نوشته حضور دارند.