رسته‌ها

زنخ: مروری بر مفهوم و کاربرد واژه زنخ در شعر کلاسیک فارسی

زنخ: مروری بر مفهوم و کاربرد واژه زنخ در شعر کلاسیک فارسی
امتیاز دهید
5 / 3.8
با 5 رای
نویسنده:
امتیاز دهید
5 / 3.8
با 5 رای
از پیشگفتار کتاب:
زَنَخ (زنخدان) یا چانه بخشی از صورت است که زیر لبها قرار گرفته و شکل خود را از استخوان آرواره پاینی می گیرد. زنخ بالای گردن قرار دارد و در برخی اشخاص با غبغب (پوست آویخته زیر گلو) از گردن جدا می شود. مانند دیگر اجزای صورت، زنخ هم یکی از ارکان زیبایی صوری و معنوی بوده و ویژگی های آن در شعر کلاسیک فارسی به تفصیل برشمرده شده است. در این شعرها ویژگی هایی که زنخ را به زیبایی متمایز می کند، گردی و سپیدی، داشتن چال و خال، و متناسب بودن با دیگر اجزای صورت به خصوص زلف و لب و گونه است. مانند بسیاری دیگر از واژه هایی که در کالبدشکافی نظربازانه شاعران جایگاه اختصاصی یافته اند، زنخ نیز با شماری از اشاره ها و داستانها درهم آمیخته و در پیرامون خود جهانی ویژه و منسجم از تعبیرها و تفسیرها ساخته است...
بیشتر
اطلاعات نسخه الکترونیکی
تعداد صفحات:
128
فرمت:
PDF
آپلود شده توسط:
درج دیدگاه مختص اعضا است! برای ورود به حساب خود اینجا و برای عضویت اینجا کلیک کنید.

دیدگاه‌های کتاب الکترونیکی زنخ: مروری بر مفهوم و کاربرد واژه زنخ در شعر کلاسیک فارسی

تعداد دیدگاه‌ها:
0
دیدگاهی درج نشده؛ شما نخستین نگارنده باشید.
زنخ: مروری بر مفهوم و کاربرد واژه زنخ در شعر کلاسیک فارسی
عضو نیستید؟
ثبت نام در کتابناک