فتوح الحرمین

فتوح الحرمین منظومه‌ای است در وصف حرمین مکه و مدینه و ذکر مناسک حج و بیان مقامات روحانی و نفحات رحمانی آن مرزوبوم که بر وزن مخزن الاسرار نظامی سروده شده و تاریخ سروده شدن آن را سال ۹۱۱ هجری یاد کرده‌اند. سراینده آن محیی‌الدین لاری شاعر فرزانه و عارف اواخر سده نهم و اوایل سده دهم هجری است که گویند به سال ۹۳۳ هجری درگذشته است. او از شاگردان جلال‌الدین دوانی (۸۳۰ ۹۰۸) هجری دانشمند نامدار آن روزگار بوده و پیشینیان او را در شاعری قرینه فغانی دانسته‌اند. از احوال و چگونگی زندگی او اطلاعی در دست نیست؛ جز اینکه دانسته می‌شود از شاعران عهد یعقوب بیک آق‌قویونلو بوده و تا زمان شاه طهماسب صفوی حیات داشته است.