اساطیر

ساهر، شاعر و داستان نویسی توانا بود. از او آثاری به سه زبان ترکی، فارسی و فرانسوی منتشر شده است. هم زمان با میرزا تقی خان رفعت و قبل از ظهور نیما، ساهر شعر نو فارسی سرود و سبک جدیدی را در شعر ترکی بنیان گذاشت و عنوان «پدر شعر نو ترکی ایران» را از آن خود کرد. او به معنای واقعی کلمه شاعری است میهن پرست و مردم دوست. از آثار او که عمده آن به ترکى و بالغ بر۳۰ جلد است می توان به مجموعه اشعار سایه ها، خوشه ها، شقایق، کتاب شعر ساهر (۲جلد)، میوه گس (مجموعه داستان) و نمونه هایی از نظم و نثر ترکی به زبان فارسی و سه مجموعه شعر کؤشن، لیریک شعرلر و سحر ایشیقلا اشاره کرد. کتاب حاضر که در سال ۱۳۳۷ شمسی در قزوین به طبع رسید، برخی از اشعار اوست که مابین سالهای ۱۳۲۰ تا ۱۳۳۷ و بیشتر در سال ۱۳۳۴ شمسی سروده شده است.