The Nativist Prophets of Early Islamic Iran

نویسنده:
[center]نخستین پیام آوران بومی ایران اسلامی ، شورش روستایی و محلی زرتشتیان
[/center]

Patricia Crone's book is about the Iranian response to the Muslim penetration of the Iranian countryside, the revolts subsequently triggered there and the religious communities that these revolts revealed. The book also describes a complex of religious ideas that, however varied in space and unstable over time, has demonstrated a remarkable persistence in Iran across a period of two millennia. The central thesis is that this complex of ideas has been endemic to the mountain population of Iran and occasionally become epidemic with major consequences for the country, most strikingly in the revolts examined here and in the rise of the Safavids who imposed Shi'ism on Iran. This learned and engaging book by one of the most influential scholars of early Islamic history casts entirely new light on the nature of religion in pre-Islamic Iran and on the persistence of Iranian religious beliefs both outside and inside Islam after the Arab conquest.

» کتابناکهای مرتبط:
نامه باستان: مجموعه مقالات
Persepolis Illustrated
جنگهای هفتصد ساله ایران و روم

نسخه ها
PDF
حجم: 5 مگابایت
تعداد صفحات: 585
4.3 / 5
با 13 رای
امتیاز دهید
5 4 3 2 1

دانلود
دیدگاه‌ها: 2
۱۳۹۴/۰۹/۲۰


پاسخنگارش دیدگاه
A_Karjoo
Member
نقل قول از pirmardan:
آنچه نویسنده این کتاب عرضه می کند خیال پردازی هایی بیش نیست که خود را در لفافه داده های تاریخی و زبانشناختی پنهان کرده است. در زمینه دین سخن گفتن بدون آگاهی از عظمت و تقدس ان ره به بیراهه می برد. کافی است به درون خود, به ان پرتو الهی که در دل آدمی از روزنه ای همچنان می درخشد بنگریم تا فریب این اندیشه های خدا گریزانه را نخوریم.
آفرینش همه تنبیه خداوند دل است دل ندارد که ندارد به خداوند اقرار
چقدر زیبا گفتید. بشر وامدار محبت های بی شمار خداوند است و تمام هم و غم انسانها رسیدن به یک زیبایی، تقارن، Symmetry و شهود آن مسیحا دم است. همه انسان ها در نهان خانه دلشون میگن که: «از دیو و دد ملولم و انسانم آرزوست».
أ لیس لی ملک مصر. فرعون چشمش افتاده بود به نیل و نمی دونم چهارتا زمین سرسبز. می گفت: «أ لیس لی ملک مصر. و هذه أنهار تجری من تحتها». آیا ملک مصر مال من نیست؟ و زیرش که آبها جاری است. هوا گرفته بودش. آخه دوتا نهر آب و رودخونه و اینها که بعداً می خوای بگذاری و بگذری، این چیز آرزو کردنی ای هست؟ بزرگترین آرزوی هر انسانی اینه که انسان بشه. خدایا ما رو آدم کن! ما شرمنده نباشیم در پیش روی انسانیت.
نقل قول  
pirmardan
Member
آنچه نویسنده این کتاب عرضه می کند خیال پردازی هایی بیش نیست که خود را در لفافه داده های تاریخی و زبانشناختی پنهان کرده است. در زمینه دین سخن گفتن بدون آگاهی از عظمت و تقدس ان ره به بیراهه می برد. کافی است به درون خود, به ان پرتو الهی که در دل آدمی از روزنه ای همچنان می درخشد بنگریم تا فریب این اندیشه های خدا گریزانه را نخوریم.
آفرینش همه تنبیه خداوند دل است دل ندارد که ندارد به خداوند اقرار
نقل قول  

درج دیدگاه مختص اعضا است! برای ورود به حساب خود اینجا و برای عضویت اینجا کلیک کنید.


Powered by You