Hiweb

شکوه زن بودن

نویسنده:
بهشت با همه ی وسعتش برای آدم قفسی بیش نبود، ...

و آدم چیزی بیشتر از بهشت می جست، بی گمان بهشت زیبا بود ، بسیار زیبا.

اما او همدمی می خواست از جنس دلتنگی هایش، کسی یا چیزی که او را بفهمد، غم چشمانش را از نگاهش بخواند،

کسی که مثل هیچکس نیست، کسی از جنس عشق،

و آدم هنوز عشق را نمی شناخت.

و خداوند عشق را آفرید.

حوّا را، زن را، و زن یعنی عشق، یعنی خود خود زندگی، ...

و خدا حوّا را آفرید. زیبا و افسونگر، فریبا و دلربا، و جهان رنگ تازه ای گرفت. ...

حق تکثیر: نویسنده

» کتابناکهای مرتبط:
ققنوس
قصه آدم
چشم های سرخ ماهی ها

نسخه ها
PDF
حجم: 5 مگابایت
تعداد صفحات: 168
4.2 / 5
با 10 رای
امتیاز دهید
5 4 3 2 1

دانلود
دیدگاه‌ها: 4
۱۳۹۴/۰۶/۰۶


پاسخنگارش دیدگاه
نادیده
Member
باید کتاب جالبی باشه
....
....
....
.
نقل قول  
مادرم
Member
نقل قول از مری بلا:
زنهایی ک ب دنبال برابری با مردها هستند آرزوی بسیار کوچکی دارند... " تیموتی لیری"


به گفتهٔ کبیری :
در شعار برابری زن ومرد خواه ناخواه و بطور رندانه ای چنین ملاک قرار گرفته است که اسوهٔ کمال و انسانیت،مرد است،
و لذا زن عقب افتاده، و بایستی مردوار شود تا به کمال برسد.
پس این شعار ذاتاً شعاری بغایت نژادپرستانه است،
و اصالت و برتری ذاتی مرد را در خود داراست،
و زن را ذاتاً تحقیر می کند و بواسطهٔ این تحقیر است که زن را عصبی نموده و بسوی مردواری سوق میدهد،
تا راحت تر به مصرفش برساند.
و این یک ترفند مرد سالارانه است که زن را بشدّت فریب داده است.

عدالت= هر کس باید در جایگاه «وجودی »خویش قرار گیرد.

نقل قول  
مری بلا
Member
زنهایی ک ب دنبال برابری با مردها هستند آرزوی بسیار کوچکی دارند... " تیموتی لیری"
نقل قول  
مادرم
Member
مولانا:
زن مظهر انوار الهی ونماد صفت «خالقیت خداوند» است.

پرتو حق است آن معشوق نیست********خالق آن گوییا معشوق نیست.

نعمتی در جهان برتر از دوستی میان زن و مرد نیست،
و دیگر نعمت ها در خدمت این پیوند است.
از عارفی کبیر:
حوّا کی بود؟
آدم بدست خداوند خلق شده بود ،و در زیر نگاه او.
ولی حوا از سینهٔ او خلق شده بود،
و همان « ذات خودی آدم بود» که از او جدا شده بود.
به بیان دیگر حوا از او برون افکنده شده بود ، تا او در «عدم خویش »خدا را بیابد ،
ولی بی تردید بدون «درک کامل حوا» چنین کاری ممکن نیست.
عشق مرد به زن همان «عشق عدم به هستی خویش»است،
و دوباره حوا را در «خود» باز گردانیدن و «خود »شدن.
این همان پرستش «ذات خودی»است که در جمال حوا تجسم یافته است.
عشق آدم به حوا دقیقا همان عشق آدم به خداست،
که «خودآیی» او را فراهم می آورد.
و برای همین بن عربی عارف بزرگ و کبیر فرموده:
«حبّ خداوند به انسان و تجلی کاملش در محبّت زن به مرد است»

آنکه عالم ،بندهٔ گفتش بُدی*****کلمنّی یا حمیرا می زدی
در پی یسکُن اِلَیْهَاش آفرید***** کی تواند آدم از حوا بُرید.
با تشکر و سپاس فراااااااااوان از خانم خوش نظر،
که با جمع آوری و باور این مجموعهٔ زیبا ،باز هم خوش نظری و مظهر ذات خدایی خود را به اثبات رساندند.

آرزو میکنم با عنایت حق همه پاسدارشکوه خود باشیم.
نقل قول  

درج دیدگاه مختص اعضا است! برای ورود به حساب خود اینجا و برای عضویت اینجا کلیک کنید.


Powered by You