Hiweb

ترانه های داریوش اقبالی

گردآوری : امیر نیلی

بدون شک او پدیده ای درتاریخ موسیقی ایران است،ترانه های داریوش از خواسته ها و افکار مردم ایران در سه دهه اخیر متاثر گشته.داریوش افسانه است.اویکی از هزاران خواننده ایست که در دوران معاصر چون ستاره میدرخشد.ترانه های او در ارتباطی نزدیک با رنج و خوشی زندگی متداول ایرانیان است،مردمانی سختی کشیده و دوستدار آزادی.او با بیانی ژرف و بدور از اغراق به بیان احساسات ایرانیان می پردازد. موسیقی او همانند شعراش دارای نظم است،احساسات ژرف و عمیق،از اینرو ترانه های داریوش درقلب مردم جای دارد ..

» کتابناکهای مرتبط:
پستچی
ترانه های کوچک غربت
ترانه های پینک فلوید

نسخه ها
PDF
حجم: 2 مگابایت
دریافت ها:
تعداد صفحات: 390
4.7 / 5
با 842 رای
امتیاز دهید
5 4 3 2 1

دانلود
دیدگاه‌ها: 275
۱۳۸۸/۰۸/۳۰


پاسخنگارش دیدگاه
afsane7
Member
گر همسفر عشق شدی مرد سفر باش
هم منتظر حادثه هم فکر خطر باش

اسطورست این مرد...بی تکرار.. عاااااااااااااااااااااااااشقتمممممممم ممم
نقل قول  
melika1371
Member
سراب رد پای تو کجای جاده پیدا شد

کجا دستاتو گم کردم که پایان من اینجا شد

کجای قصه خوابیدی که من تو گریه بیدارم

که هر شب هرم دستاتو به آغوشم بدهکارم

تو با دلتنگیای من تو با این جاده همدستی

تظاهر کن ازم دوری تظاهر می کنم هستی

*************


تو آهنگ سکوت تو به دنبال یه تسکینم

صدایی تو جهانم نیست فقط تصویر می بینم

یه حسی از تو در من هست که میدونم تو رو دارم

واسه برگشتنت هر شب درارو باز میذارم

نقل قول  
Ahoora1
Member
ناسپاسی است اگر این کتاب(حتی زیراکس)خریده نشود و خوانده نشود و در کتابخانه نگهداری نشود
به امیدآنکه نشود های بالا شود بشود
نقل قول  
hsse gharib
Member
وااای
من عاشق این آهنگم
اشکمو در میاره
در کل آهنگ های داریوش مناسب اند
گاهی گاهی برای خودکشی :-


بوی گندم مال من هر چی که دارم مال تو
یه وجب خاک مال من هرچی میکارم مال تو

بوی گندم مال من هر چی که دارم مال تو
یه وجب خاک مال من هرچی میکارم مال تو

اهل طاعونیِ این قبیله ی مشرقی ام
تویی این مسافر شیشه ای شهر فرنگ
پوستم از جنس شبه پوست تو از مخمل سرخ
رختم از تاوله، تن پوش تو از پوست پلنگ

بوی گندم مال من هر چی که دارم مال تو
یه وجب خاک مال من هرچی میکارم مال تو
بوی گندم مال من هر چی که دارم مال تو
یه وجب خاک مال من هرچی میکارم مال تو

تو به فکر جنگل آهن و آسمون خراش
من به فکر یه اتاق اندازه ی تو واسه خواب
تن من خاک منه ساقه ی گندم تن تو
تن ما تشنه ترین تشنه ی یک قطره ی آب

بوی گندم مال من هر چی که دارم مال تو
یه وجب خاک مال من هرچی میکارم مال تو
بوی گندم مال من هر چی که دارم مال تو
یه وجب خاک مال من هرچی میکارم مال تو

شهر تو شهر قشنگ، آدمهاش ترمه قبا
شهر من شهر دعا، همه گنبداش طلا
تن تو مثل تبر، تن من ریشه ی سخت
تپش عکس یه قلب مونده اما رو درخت

بوی گندم مال من هر چی که دارم مال تو
یه وجب خاک مال من هرچی میکارم مال تو
بوی گندم مال من هر چی که دارم مال تو
یه وجب خاک مال من هرچی میکارم مال تو

نباید مرثیه گو باشم واسه خاک تنم
تو آخه مسافری خونِ رگِ اینجا منم
تن من دوست نداره زخمیِ دست تو بشه
حالا با هر کی که هست هر کی که نیست داد میزنم

بوی گندم مال من هر چی که دارم مال من
یه وجب خاک مال من هرچی میکارم مال من
بوی گندم مال من هر چی که دارم مال من
یه وجب خاک مال من هرچی میکارم مال من
نقل قول  
دهانت را می*بویند مبادا گفته باشی دوستت دارم
دلت را می*پویند مبادا شعله*ای در آن نهان باشد
دهانت را می*بویند مبادا گفته باشی دوستت دارم
دلت را می*پویند مبادا شعله*ای در آن نهان باشد
روزگار غریبی*ست نازنین روزگار غریبی*ست نازنین
و عشق را کنار تیرک راهبند تازیانه می*زنند
عشق را در پستوی خانه نهان باید کرد
شوق را در پستوی خانه نهان باید کرد
روزگار غریبی*ست نازنین روزگار غریبیست نازنین
و در این بن*بست کج و پیچ سرما
آتش را به سوخت*وار سرود و شعر فروزان می*دارند
به اندیشیدن خطر مکن روزگار غریبی*ست
آن که بر در می*کوبد شباهنگام به کشتن چراغ آمده است
نور را در پستوی خانه نهان باید کرد
دهانت را می*بویند مبادا گفته باشی دوستت دارم
دلت را می*پویند مبادا شعله*ای بر آن نهان باشد
دهانت را می*بویند مبادا گفته باشی دوستت دارم
دلت را می*پویند مبادا شعله*ای بر آن نهان باشد
روزگار غریبی*ست نازنین روزگار غریبی*ست نازنین
نور را در پستوی خانه نهان باید کرد
عشق را در پستوی خانه نهان باید کرد
آنک قصابانند بر گذرگاهها مستقر
با کنده و ساتوری خون آلود
و تبسم را بر لبها جراحی می*کنند و ترانه را بر دهان
کباب قناری بر آتش سوسن و یاس
شوق را در پستوی خانه نهان باید کرد
ابلیس پیروز مست
سور عزای ما را بر سفره نشسته است

خدای را در پستوی خانه نهان باید کرد
نقل قول  
نفس

اگه حتی بین ما فاصله یک نفسه
نفس منو بگیر
برای یکی شدن اگه مرگ من بسه
نفس منو بگیر
ای تو هم سقف عزیز ای تو هم گریهء من
گریه هم فاصله بود
گریهء آخر ما آخر بازی عشق
ختم این قائله بود

حدس گر گرفتنت در تنور هر نفس
غم نه ، اما کم که نیست
هم شب تازهء تو ترکش پرتیر عشق
سنگ سنگر هم که نیست
خوب دیروز و هنوز طرحی از من بر صلیب
روی تن پوشت بدوز
وقت عریانئ عشق با همین طرح حقیر
در حریق تن بسوز

پلک تو فاصلهء دست و کاغذ و غزل
من و عاشقانه بود
رستن از پیلهء خواب ای کلید قفل شعر
خواب شاعرانه بود

از ته چاه سکوت تا بلندای صدا
یار ما بودی عزیز
در تمام طول راه با منه عاشق ترین
هم صدا بودی عزیز

حدس رو گردون شدن از من و از راه ما
باور بی یاوری
روز انکار نفس روز میلاد تو بود
مرگ این خوش باوری
خوب دیروز و هنوز طرحی از من بر صلیب
روی تن پوشت بدوز
وقت عریانی عشق با همین طرح حقیر
در حریق تن بسوز

تو بگو غیبت دست غیبت هر چه نفس

بین ما فاصله نیست
غیبت آخر تو کوچ مرغان صدا
ختم این قائله نیست
اگه حتی بین ما فاصله یک نفسه
نفس منو بگیر
برای یکی شدن اگه مرگ من بسه
نفس منو بگیر
نفس منو بگیر
نقل قول  
jetro
Member
رسیده ام به ناکجا مرا به خانه ام ببر

ممنون عالی بود....
نقل قول  
اونکه رفته دیگه هیچوقت نمیاد...تا قیامت دل من گریه میخواد...
عالی..عالی..عالی...
دنیا نه مثل داریوشو دیده و نه میبینه...حرفا و شعراش پره معنیه...
نقل قول  
این ترانه ها بینظیر است مثل صدای داریوش یرای تمام ایرانیان
نقل قول  
melika1371
Member
یک مجموعه فوق العاده.....بسیار ممنون
نقل قول  

درج دیدگاه مختص اعضا است! برای ورود به حساب خود اینجا و برای عضویت اینجا کلیک کنید.


Powered by You