Hiweb بوکیار - دانلود کتاب های انگلیسی دانشگاهی و علمی

تاج التواریخ  (جلد ۲)

تاج التواریخ (جلد ۲)

.
تاریخ افغان


حق تکثیر:
بمبئی: محمدجعفرمولاومحمدحسین‌لاری، ۱۳۲۲:گلزارحسینی

» کتابناکهای مرتبط:
A History Of Money And Banking In The United States
فرهنگ تاریخ (جلد دوم) - ش تا ی
American Political History

آگهی
نسخه ها
PDF
حجم: 9 مگابایت
دریافت ها:
تعداد صفحات: 221
4.3 / 5
با 26 رای
امتیاز دهید
5 4 3 2 1

دانلود
دیدگاه‌ها: 3
۱۳۹۲/۰۹/۲۲


پاسخنگارش دیدگاه
mpm7030
Member
تاریخ افغانستان در فراز و نشیب خود چه در دوران تحت الحمایگی ایران و چه پس از آن روزگاران چالش برانگیزی را به خود دیده است
نقل قول  
ادامه:
«البیرونی» هم مستنگ را مرکز افغانستان به شمار آورده و شامل حوزه ی «سند» می شمارد. واقعیت امر بنا بر ملاحضات تاریخی این است که این قبایل آنسوی مرز تورخم «اوغان=افغان» هستند، نه «پشتون» که نام شان بر اثر خواص و کردار های تاریخی شان امروز به طالبان افغانی و طالبان پاکستانی تغییر یافته است.
صفت و موقعیت جغرافیایی اوغان ها در شاهنامه ی فردوسی:
برای این که اعمال بخشی از این طایفه ی افغان را در هزاره های پیش از میلاد نمایانده باشیم، اتکا می کنیم به قسمتی از شعر حضرت فردوسی توسی خراسانی، که تصویری از جنگ رستم و کک کهزاد یکی از دزد سالاران مربوط به قبیله ی اوغان=افغان است. در تصویر این شعر بر علاوه اینکه نماد از شهامت و دلیری سکزی های خراسان زمین در وجود رستم میابیم، کردار و اوصاف اوغان ها را نیز حضرت فردوسی در وجود کک کهزاد برای مان بیان میدارد.
در جلد پنجم شاهنامه ی فردوسی به تصحیح محمد رمضانی صاحب موسسهء خاور از صفحهء 33 تا 55 زیر عنوان: سرگذشت رستم با کک کهزاد چنین سروده شده است:
چنین گفت دهقان دانش پژوه
مر این داستان را ز پیشین گروه
....................................
از آنچه که حضرت فردوسی بیان میدارد بر می آید که کشور اوغان ها که کک کهزاد شاه و سردار آن ها می باشد بیرون از حوزهء سیستان واقع بوده است چرا که زال از سیستان(زابل) به مدد رستم می رود. در استناد به جغرافیای تاریخی میدانیم که زابل، قندهار، بست شامل حوزه ی سیستان بوده است.
یکی از جنایات اوغانیه پس از این که به کرسی های قدرت در خراسان(افغانستان امروزی) دست میابند، همانا نقل و انتقال و دعوت اقارب و خویشاوندان شان در خراسان است که این نقل و انتقال شان در تاریخ معاصر ما به نام ناقلین یاد می شوند. ناقلین تمامأ مردم آنسوی تورخم و چمن می باشند.
اوغانیه در رکاب شاه شجاع سدوزی به کشور خراسان راه یافتند
زمانی که انگلیس ها بجای اعراب، علم تجاوز برمیدارند و طرف کشور های شرق، به ویژه هند، خراسان و پارس شمشیر استعمار از نیام بر می کشند در معاملات خویش از جمله مثلأ شاه شجاع را تربیه نموده و او را در کویته به حیث حاکم آنجا تحت تربیه خویش قرار میدهند.
در کتاب « بلوچ و بلوچستان – دوران تسلط انگلستان » نوشته شده: مستنگ و کویته به شاه شجاع داده شد، گویا این که انگلیسیان به اداره ی آن جا به نام وی ادامه دادند.
نقل قول  
این نوشته رو از فیسبوک یکی از تاجیکان افغانستان گرفتم:
نام «افغانستان» از کجا آمده است؟
"«اوغانستان=افغانستان» مکران و یا یکی از ولایات مکران بوده است.
سید محمد کاظم امام در توضیح بر کتاب روضات الجنات فی اوصاف مدینه الهرات، جلد دوم صفحه 111 می نویسد که: « افغانستان نام یک ناحیه ی کوهستانی است از استان مکران که از اقدم ازمنه در کتب تواریخ و جغرافیا به همین نام مذکور، موصوف و مشهور می باشد و در این عصر آن را پشتونستان می نامند که که از توابع ایالت سند و از اجزاء پاکستان کنونی می باشد.
سید محمد یعقوب هروی در تاریخ نامه ی هرات، نیز این واقعیت را می نمایاند که افغانستان یکی از ولایات مکران بوده است.
از متن جغرافیای تاریخنامه ی هرات چنین استنباط می شود که مستنگ نام مرکز افغانستان است که شامل هیچ یک از سرزمین های کشور ما که امروز به نام « افغانستان» یاد می گردد، نمی شود. شهر مستنگ شامل دهات بسیاری بوده است چنانکه در حاشیهء کتاب تاریخنامه ی هرات هم ذکر شده است که: شهر مستنگ یا مستنج را استخری و مقدسی هر دو در آثار خود اسم برده اند.
وقتی تاریخ خراسان(افغانستان امروزی) را بررسی نماییم طایفه ی افغان و کشوری به نام افغانستان در تاریخ و جغرافیای کشور ما موجود نیست و مردم ما که امروز برخلاف صریح اسناد تاریخی افغان نامیده می شود هیچ گونه تعلقی به افغانستان دیروزی و مردم آن سرزمین که اوغان=افغانها بوده اند، ندارد.
بنا به روایت سه منبع اقدم، شاهنامه ی فردوسی، تاریخنامه ی هرات (تألیف سیف هروی) و روضةالصفا این طایفه مردمان شبرو، دزد، خونی و فتنه انگیز بوده اند، که البته این قلم این اوصاف را با وجود واقعیت آن در مورد یک طایفه بصورت کل موجه نمیداند، اما کردار و پندار طالبان که آن ها از آن سوی سرحد و به گمان اغلب همان بازماندگان اوغانهای ولایت اافغانستان ایالت سند اند نشان میدهد که باید شبرو، خونی و فتنه انگیز بوده باشند.
بهر حال واقعیت این است که افغان=اوغان ها مردمان حوزه ی بلوچستان بوده و افغانستان یکی از ایالات سندو پنجاب بوده که مرکزش همان مستنگ میابشد که به گفته ی «مقدسی» دوهزار و دویست دهکده داشته است.
نقل قول  

درج دیدگاه مختص اعضا است! برای ورود به حساب خود اینجا و برای عضویت اینجا کلیک کنید.


Powered by You