طعمه

در بیابان نوادا، یک آزمایش تحقیقاتی به گرفتاری بزرگی منجر شده است. ابری از نانوذره‌ها — ریزروبوت‌ها — از آزمایشگاه گریخته است. این ابر خودمختار است و قدرت تولید مثل دارد. هوشمند است و به تجربه یاد می‌گیرد. عملاً یک موجود زنده است. این موجود به عنوان شکارچی برنامه‌نویسی شده است. به سرعت تکامل می‌یابد، و با گذشت هر ساعت، مرگبارتر می‌شود و ما طعمه‌ی این شکارچی هستیم.
مایکل کرایتون در داستانی جدید و مهیج، از یک طاعون ماشینی و تلاش چندین دانشمند برای متوقف کردن آن سخن می‌گوید. «طعمه» ضمن بازگویی جدیدترین حقایق علمی، ما را — در داستانی نفس‌گیر و دلهره‌آور — به قلمروهای نوظهور نانوفناوری و هوش مصنوعی توزیعی می‌برد. «طعمه» داستانی است که نمی‌توان آن را زمین گذاشت. چون زمان محدود است.