جشنهای ایزدی

از دیباچه:
دو هزار سال پیش از این، کشور ایران تنها کشوری بود که در دنیا شهرتی عالمگیر داشت و نه تنها بزور شمشیر و نیروی سلحشوری افراد رشید خود قطعات آباد گیتی را باجگزار ساخته بود، بلکه در دانش و هنر، تمدن و اداب اجتماعی نیز گامهای بلندی برداشته بود. چنانکه «هردت» مورخ معروف یونانی در تاریخ مشهور خود، هم اداب کشورگشائی و کشورداری ایرانیانرا ستوده و هم تربیت افراد و رسوم اجتماعی این ملت را تمجید و تحسین کرده است.
مهمترین عادات اجتماعی ایران باستان، جشنهای متعدد آنست که در عرض سال برگزار می شده و در خلال آن جشنها، آداب و رسوم بیشماریرا معمول میداشته اند. این جشنها که عده آنها خیلی زیاد بوده، هر کدام بمناسبتی مرسوم شده و هر یک هم، چه در دربار شاهنشاهان و چه در میان مردم، آداب و رسوم خاصی داشته است که معمول میگردیده. پیدایش هریک فلسفه و علتی داشته که با حوادث و وقایع تاریخی و یا معتقدمات دینی و ملی بستگی داشته است.
بدبختانه هجوم پیاپی اقوام خارجی بدین سرزمین، که در عرض این مدت بیست قرن روی داده است، بسیاری از آن جشنها و آداب و رسوم را از یاد برده و اگر چند تای آنها هنوز باقیمانده است، متاسفانه بسیاری از آداب و رسوم آنها فراموش شده و یا دیگرگون گردیده است. خوشبختانه غالب این جشنها و بسیاری از آداب و رسوم آنها هنوز نزد زردشتیان ایران و هند که تا این تاریخ نسبت بایران و مراسم آن وفا دار مانده اند معمول و متداول است...