خلاصه کتاب خاندان روچیلد

پیامبران پول، ۱۷۹۸–۱۸۴۸

خلاصه کتاب «خاندان روچیلد» (The House of Rothschild) برآیند مطالب کتاب «نیل فرگوسن» (Niall Ferguson)، تاریخ‌نگار برجسته اسکاتلندی است که نخستین‌بار در سال ۱۹۹۸ منتشر شد. فرگوسن که به دلیل پژوهش‌های دقیق و روایت‌های پرکشش در حوزه تاریخ اقتصادی شهرت دارد، در این اثر به سراغ یکی از تاثیرگذارترین خاندان‌های مالی جهان رفته است.
این کتاب روایتی گسترده و مستند از ظهور و گسترش خاندان روچیلد از اواخر قرن هجدهم تا دوران مدرن ارائه می‌دهد؛ خانواده‌ای که شبکه بانکی آن‌ها نه‌تنها مسیر سرمایه‌داری اروپا را شکل داد، بلکه در بسیاری از تحولات سیاسی و اقتصادی قاره نیز نقشی تعیین‌کننده داشت. فرگوسن با بهره‌گیری از آرشیوهای خصوصی و اسناد کمتر دیده‌شده، نشان می‌دهد چگونه پنج برادر روتشیلد با استقرار در مراکز مهم مالی اروپا، امپراتوری‌ای بنا کردند که دولت‌ها برای تامین مالی جنگ‌ها، پروژه‌های زیربنایی و حتی مدیریت بحران‌ها به آن وابسته بودند. کتاب صرفا تاریخ یک خانواده نیست؛ بلکه تصویری زنده از تولد بانکداری مدرن، گسترش بازارهای مالی و پیوند پیچیده قدرت و سرمایه است.

بخشی از کتاب خاندان روچیلد:
«مسافری که در قرن هجدهم به فرانکفورت می‌رسید و از روی پل اصلی زاکسن‌هاوزن به سوی دروازه فارتور می‌رفت، به‌سختی می‌توانست نقش «یودن‌زاو» — «خوک یهودیان» — را نادیده بگیرد. این تصویر که به‌صورت گرافیتی روی دیوار دیده می‌شد، گروهی از یهودیان را نشان می‌داد که خود را در برابر — یا بهتر است بگوییم زیر و پشت — یک خوک ماده خشمگین خوار می‌کردند. یکی از آن‌ها از پستان‌های حیوان شیر می‌نوشید، دیگری (با لباس روحانیان یهودی) دم حیوان را برای سومی بالا گرفته بود تا او — که او هم خاخام بود — مدفوعش را بنوشد. «شیطان یهودیان» نیز با رضایت نظاره‌گر بود. اگر آن مسافر سرش را بالا می‌گرفت، تصویر دومی را می‌دید که حتی چندش‌آورتر بود: پیکر نوزادی مرده که با زخم‌های بی‌شمار ناشی از ضربه‌های کوچک چاقو سوراخ شده و زیر آن نه خنجر قرار داشت. زیرنویسی چنین می‌گفت: «در پنجشنبه مقدس سال ۱۴۷۵، کودک خردسال سیمئون، دو ساله، به دست یهودیان کشته شد»، اشاره‌ای به ماجرای «سیمون اهل ترنت» که گفته می‌شد قربانی «قتل آیینی» شده است؛ عملی خیالی که بر اساس آن ادعا می‌شد یهودیان برای افزودن خون به نان فطیر، کودکان غیر یهودی را به قتل می‌رسانند.
چنین نمایش آشکاری از احساسات ضدیهودی به‌هیچ‌وجه بی‌سابقه نبود؛ تصویر یهودیانی که خوکی را می‌پرستند در آثار چوبی و نسخه‌های چاپی فراوانی یافت می‌شود که قدمت برخی از آن‌ها به قرن چهاردهم می‌رسد، و افسانه «قتل آیینی» نیز در قرن پانزدهم در آلمان رواج یافت. آنچه تصاویر فرانکفورت را — دست‌کم از نگاه مشهورترین فرزند این شهر، یوهان ولفگانگ گوته — برجسته می‌کرد، این بود که «نه حاصل دشمنی شخصی، بلکه به‌عنوان یادمانی عمومی برپا شده بودند.» یودن‌زاو و تصویر کودک به قتل‌رسیده، نمادهایی رسمی از سنتی دیرپا در دشمنی با «دشمنی درون شهر آزاد امپراتوری» به شمار می‌رفتند.»