دیوان قاسم کاهی

سیدابوالقاسم نجم‌الدین محمد میدانکاهی متخلص به «کاهی» که به قول احمد امین رازی در پانزده‌سالگی نورالدین عبدالرحمن جامی را زیارت کرده، در کابل ولادت یافته و بخشی از عمر خویش را در زادگاه خود و بخشی دیگر را در سرزمین هندوستان گذرانیده است. تاریخ ولادت او معلوم نیست ولی درگذشت او به سال ۹۸۸ هجری در اگره هندوستان اتفاق افتاده و نوشته‌اند که ۱۲۰ سال زندگانی یافته است. او شاعری بوده خوشخو و خوشگو و موسیقی‌دان و بذله‌سنج و غزلیات را صوتی خوب می‌بست و در جناس‌گویی و ظرافت از جمیع معاصرین خود گوی سبقت می‌ربود. اشعار او مشمتمل بر غزلیات، قصاید، مثنویات و مقطعات است.