دیوان سحاب اصفهانی

میرزا سیدمحمد سحاب فرزند سیداحمد هاتف همانند پدر خود شاعری توانا بود، پدر و پسر اصلا از مردم اردوباد آذربایجان به شمار می‌رفتند که به اصفهان نقل مکان کرده و در آنجا توطن گزیده بودند. سحاب در مکتب تربیت پدر خود، فنون سخنوری را آموخت، صنایع بدیعی و عروض و قافیه و کمالات دیگر را فراگرفت تا رفته‌رفته در شاعری استاد شد و تخلص «سحاب» را برگزید و در این هنر بلندآوازه شد. او در سخن‌شناسی و نقد شعر نیز دارای نظری صائب بود و تذکره «رشحات سحاب» را به نام فتحعلی شاه تألیف کرده است. این کتاب دربرگیرنده دیوان اشعار اوست که به ترتیب غزلیات، قصائد، قطعات، و رباعیات تصحیح شده است.