تاریخ بیهقی

نمی دانم چطور در تاریخ بیهقی سخنی از فردوسی بزرگ نمی یابم؟

با سلام به همه ی کسانی که برای هر چه غنی تر کردن پایگاه کتابناک زحمت می کشن.درود بر همه ی شما یاران کتابناک.به امید موفقیت روزافزون

و رفتند تا به در سرای او رسیدند. حلقه بر در بزدند، سخت بسیار، تا آواز آمد که «کیست؟» گفتند: « ابنِ سماک را می‌خواهیم.» این آوازدهنده برفت، دیر ببود، باز آمد که «از ابنِ سماک چه می‌خواهید؟» گفتند: «در بگشایید، که فریضه شغلی است.» مدتی دیگر بداشتند، بر زمین خشک. فضل آواز داد، آن کنیزک را که در گشاده بود، تا چراغ آرد. کنیزک بگفت: «تا این مرد مرا بخریده است، من پیش او چراغ ندیده‌ام.» هارون بشگفت بماند و دلیل را بیرون فرستادند، تا نیک جهد کرد و چند در بزد و چراغی آورد و سرای روشن شد. فضل کنیزک را گفت: «شیخ کجاست؟» گفت: «برین بام» بر بام خانه رفتند، پسر سماک را دیدند، در نماز، می‌گریست و این آیت می‌خواند: «افحسبتم انما خلقناکم عبثا» و باز می‌گردانید و همین می‌گفت.

پس سلام بداد که چراغ دیده بود و حس مردم شنیده. روی بگردانید و گفت: «سلام علیکم.» هارون و فضل جواب دادند و همان لفظ گفتند. پس پسر سماک گفت: «بدین وقت چرا آمده‌اید و شما کیستید؟» فضل گفت: «امیرالمومنین است، به زیارت تو آمده است، که چنان خواست که ترا ببیند.» گفت: «از من دستوری بایست به آمدن و اگر دادمی آنگاه بیامدی که روا نیست مردمان را از حالت خویش در هم کردن.» فضل گفت: «چنین بایست، اکنون گذشت. خلیفه پیغامبر است و طاعت وی فریضه است بر همه مسلمان و تو درین جمله درآمدی، که خدای عز و جل می‌گوید: «اطیعوالله و اطیعوالرسول و اولی الامر منکم» پسر سماک گفت: «عجب دانم، که در مکه، که حرم است این اثر نمی‌بینم و چون اینجا نباشد چون توان دانست که به ولایت دیگر چون است؟»

فضل خاموش ایستاد. هارون گفت: «مرا پندی ده که بدین آمده‌ام، تا سخن تو بشنوم و مرا بیداری افزاید.» {پسر سماک} گفت: «یا امیرالمومنین، از خدای عزوجل بترس، که یکی است و همباز ندارد و به یار حاجتمند نیست و بدان که روز قیامت ترا پیش او بخواهند ایستانید و کارت از دو بیرون نباشد، یا سوی بهشت برند، یا سوی دوزخ و این دو منزل را سه دیگر نیست.» هارون به درد بگریست چنان که روی و کنارش‌تَر شد. فضل گفت: «ایها الشیخ، دانی که چه می‌گویی؟ شکست در آن که امیرالمومنین جز به بهشت رود؟» پسر سماک او را جواب نداد و از او باک نداشت و روی به هارون کرد و گفت: «یا امیرالمومنین، این فضل امشب با تست و فردای قیامت با تو نباشد. وی از تو سخن نگوید و اگر گوید نشنوند. تن خویش را نگر و بر خویشتن ببخشای.»

فضل متحیر گشت و هارون چندان بگریست تا بر وی بترسیدند، از غش. پس گفت: «مرا آبی دهید.» پسرِ سماک برخاست و کوزه آب به هارون داد. چون خواست بخورد او را گفت: «بدان سوگند دهم بر تو به حق قرابتِ رسول، علیه‌السلام که اگر ترا باز دارند، از خوردن این آب، به چند بخری؟» گفت: «به یک نیمه از مملکت» گفت: «بخور، گوارنده باد.» پس چون بخورد، گفت: «اگر این چه بخوردی، بر تو ببندند چند دهی، تا بگشاید؟» گفت: «نیمه مملکت» گفت: «یا امیرالمومنین، مملکتی که بهای آن یک جرعه شربت آب است، سزاوارست که بدان بس نازشی نباشید و چون درین کار افتادی، باری، داد ده و با خلق خدای عز و جل نیکویی کن.» هارون گفت: «پذیرفتم» و اشارت کرد تا کیسه پیش آوردند. فضل گفت: «ایهاالشیخ، امیرالمومنین شنوده بود که حال تو تنگ است و امشب مقرر گشت، این صله حلال فرمود، بستان.»
پسر سماک تبسم کرد و گفت: «سبحان الله العظیم، من امیرالمومنین را پند دهم تا خویش را صیانت کند از آتش دوزخ و این مرد بدان آمده است تا مرا به آتش دوزخ اندازد. هیهات هیهات، بردارید این آتش از پیشم که هم‌اکنون ما و این سرای و محلت سوخته شویم.» و برخاست و از بام بیرون شد و بیامد کنیزک بدوید و گفت: «بازگردید، ای آزاد مردان، که این پیرِ بیچاره را امشب بسیار به‌درد داشتید.» هارون و فضل بازگشتند و دلیل، زر برداشت و برنشستند و برفتند و هارون همه راه می‌گفت: «مرد این است» و پس از آن حدیث پسرِ سماک بسیار کردی.

ازشمابسیارممنونم.(اگرمیخواهیم به آگاهی کامل برسیم بایستی تاریخ راخوب بدانیم)[b][/b]

فقط 1فرهنگ لغت همراهتون باشه تا کامل لذت ببرید ممنون