وداع با اسلحه

خوشحالم که این کتاب را 23 سال پیش در سنگر به هنگام سربازی خوانده ام چون داستان نیز زندگی یک افسر زمان جنگ می باشد
خلاصه اینکه خواندن این کتاب و آن موقع و در آن حال و هوا شعف انگیز بود
رمان جالبی است

زیبا و دوست داشتنی...فیلمش هم بسیار زیباست...

سبک خاص همینگوی در این کتاب به صورت آشکار نمودار شده سبکی که خیلی ها سعی کرده اند از آن پیروی کنند و نهایتا راه به جایی نبردند چرا که این سبک جملات کوتاه علی رغم سادگی اش استفاده از آن مهارتی میخواهد که هرکسی از عهده آن برنمی آید.در این کتاب و کتابهای دیگر همینگوی زندگی روایت می شود و برخلاف خیلی از نویسندگان او خواننده را به زندگی ای فانتزی و خیالی نمی کشاند/ سمبول کردن کارکترها و ایده الگرایی در اینجا جایی ندارد( توصیه ای که به فیتزجرارد می کرد).در اینکه داستایوفسکی نویسنده بزرگی بوده و شاید هم بی نظیر شکی نیست اما اینکه همینگوی انگشت کوچیکه او هم نمیشده محل ایراد است.همینگوی در ادبیات به مقامی رسید که خیلی از منتقدان تاریخ ادبیات داستانی را به دو قسمت تقسیم می کنند قبل از همینگوی و بعد از همینگوی.

بی نهایت از لطفتون ممنونم که این سایت رو راه اندازی کردین.

خیلی خوشحالم از اینکه تو این سایت عضو شدم...ممنووووووون