خاطرات شیخ صادق خلخالی اولین قاضی شرع دادگاهای انقلاب

کثافتی بود که دومی نداشت امام دستور داد هویدارو نکشن ولی اون حتی زودتز از مووعد این کارو کرد

نقل قول از bafandeh:
با احتراما به تمامی کسانی که منتقد جناب آقای خلخالی هستند اما در روزگار فعلی تنها راه مبارز با مواد مخدر که ریشه نسل ایرانی را هدف قرارداده اعدام توزیع کنندگان است اما از آنجا که توزیع کنندگان خودی نمی باشند راه حل های جناب آقای خلخالی چاره ساز نیست.

عزیزم اولا که خلخالی 90% جنایتهاش هیچ ربطی به مواد مخدر نداشت...خودتو به اون راه نزن!
دوما : قاچاقچی ها خودی نیستن؟؟؟...اتفاقا اگه خلخالی الان بود تو مخمصه گیر میکرد! ............... روش نمیشد که همه شونو اعدام کنه برادر!

این دیدگاه در تاریخ 1391/12/25 توسط aqanader ویرایش شده است

دم خر تو خر گرم گل گفتی داداش

من این کتاب رو خوندم شکی ندارم او بیمار روانی بوده

مناسب اینجا هم هست؛

گفتگوی زمین و انسان (شاملو)

پس آنگاه زمین به سخن در آمد و آدمی خسته و تنها و اندیشناک بر سر سنگی نشسته بود پشیمان از کرد و کار خویش؛ و زمین به سخن در آمده با او چنین می گفت :

به تو نان دادم من و علف به گوسفندان و به گاوان تو و برگهای نازک طره که قاتق نان کنی



انسان گفت : می دانم...

...زمین به پاسخ او چنین گفت : می دانستم ، و تو را من پیغام کردم از پس پیغام به هزار آوا که دل از آسمان بردار که وحی از خاک می رسد ، پیغامت کردم از پس پیغام که مقام تو جایگاه بندگان نیست که در این گستره پادشاهی تو و آنکه تو را به پادشاهی برداشت نه عنایت آسمان که مهر زمین است !

...تو را آموختم من که به جستجوی سنگ آهن و روی سینه عاشقم را بردری و اینهمه از برای آن بود تا تو را از نوازش پرخشونتی که از دستانت چشم داشتم افزاری به دست داده باشم! اما تو روی از من برتافتی که آهن و مس را از سنگپاره کشنده تر یافتی که هابیل را در خون کشیده بود و خاک را از قربانیان بدکنشی های خویش بارور کردی !

آه زمین تنها مانده ، زمین رها شده با تنهائی خویش!



انسان زیر لب گفت : تقدیر چنین بود ، مگر آسمان قربانی نمی خواست ؟



نه که مرا گورستانی میخواهد ، (چنین گفت زمین ) ، و تو بی احساس عمیق سرشکستگی چگونه از تقدیر سخن می گوئی که جز بهانه تسلیم بی همتان نیست ، آن افسونکار به تو می آموزد که عدالت از عشق والاتر است ، دریغا! دریغا که اگر عشق به کار می بود هرگز ستمی در وجود نمی آمد که به عدالتی نابه کارانه از آن دست نیازی پدید افتد!

آنگاه چشمان تو را بربسته شمشیری در کفت می گذارم ، هم از آهنی که من به تو دادم تا تیغه گاوآهن کنی :

این است گورستانی که آسمان از عدالت ساخته است !



دریغا ! دریغا ! ویرانگی حاصلی که منم !