نوشته های مخفیگاه و زندان شهید دکتر سید حسین فاطمی

همچین کتابی از کریم پورشیرازی هم اگر هست بگذارید.ممنون

صبحی ست نیمه روشن و مردی پریده رنگ بیمار و زار و خسته، ولی با ثبات کوه
از محبس آورندش و در چهره اش پدید آیات سربلندی و والایی و شکوه

گفتند عفو خویش ز درگاه شه بخواه تا وارهی ز کشته شدن در پناه او
گفتا که هرگز این نکنم، به که جان خویش بهر وطن سپارم و میرم به راه او

هرگز به خویشتن ندهد راه، وحشتی کز راز جاودانه شدن هست باخبر
زین روی تن به مرگ دهد با رضای دل تا خود کند حقیقت ایثار، جلوه گر

رخصت نمی دهد که ببندند چشم او فریاد می کشد « شه جلاد مرده باد»
« آن کس که نام نیک مصدق کند تباه نامش ز کارنامه هستی سترده باد»