مقدمه حافظ شیراز

یعنی به نظر شاملو حافظ شخصیتی مثل داوینچی داشته که در قالب آثار هنری به ظاهر مذهبی مفاهیم ضدمذهبی رو مطرح می کرده!!

مطهری معتقد است که حافظ عارف شاعر بوده است؛
اما خرمشاهی معتقد است حافظ شاعر عارف بوده است؛
ولی شاملو معتقد است حافظ شاعر کافر بوده است...
من نمی گویم حرفهای آقای مطهری در مورد عرفان حافظ کاملا درست است،و همه ی اشعار حافظ عشق آسمانی و عرفانی است.
اما هیچ آدم منصفی که با حافظ سر و کار داشته نمی تواند منکر این حرف شود که:
حافظ،حافظ قرآن بوده و به آن عشق می ورزیده و در فن قرائت آن متبحر بوده
به حافظان جهان کس چو بنده جمع نکرد
لطایف حکمی با نکات قرآنی

عشقت رسد به فریاد،ار خود به سان حافظ
قرآن ز بر بخوانی در چارده روایت

حافظا در کنج فقر و خلوت شبهای تار
تا بود،وردت دعا و درس قرآن،غم مخور

حافظ دعای نیم شب و ورد سحر و سینه ی سوخته ای در راه سیر و سلوک داشته
ای بی خبر بکوش که صاحب خبر شوی
تا راهرو نباشی،کی راهبر شوی(تا آخر غزل)

هر گنج سعادت که خدا داد به حافظ
از یمن دعای شب و ورد سحری بود!

و البته منکر این مطلب هم نمی توان شد،که حافظ نیز چون بسیاری از آدمیان در زندگی خویش لغزش هایی داشته،و به قول خودش هنوز با اینکه مرتکب جرم شده اما به لطف الهی اعتقاد ویژه دارد:
لطف خدا بیشتر از جرم ماست
نکته ی سربسته چه دانی؟ خموش...

(به کسانی به آشنایی بیشتر با این شاعر پر رمز و راز رعلاقه دارند،کتاب حافظ،نوشته ی خرمشاهی،انتشارات ناهید را پیشنهاد میکنم)

نقل قول:
بی روش ترین و بی مبناترینِ روایتهای ذوقی-سلیقه ایه دیوان حافظ،در تاریخ دویست ساله ی تصحیح و طبع، این دیوان برساخته ی آقای احمد شاملو می باشد!

حافظ عارف بوده است و کسی میتواند یک عارف را نقد کند که خود عارف باشد . در ثانی در دنیای عرفان بسیاری از معانی و مفاهیمی که در دنیای مادی با آن سر و کار داریم مفاهیم دیگری به خود میگیرد .
هر ننه قمری که نمیتواند شعر حافظ بخواند .
احمقهایی مثل کسروی در این مملکت کم نداریم که با تاختن به این بزرگان میخواهند خود را یزرگ جلوه دهند .

نقل قول:
از استاد بهاءالدین خرمشاهی که بیش از چهل سال است با حافظ به صورت تخصصی سر و کار دارد،و یکی از بهترین حافظ پژوهان زمانه ماست،جمله ای دیدم (در کتاب حافظ،انتشارات ناهید ص 212) که به نظرم جالب آمد!
«حافظ شیراز به روایت احمد شاملو،
بی روش ترین و بی مبناترینِ روایتهای ذوقی-سلیقه ایه دیوان حافظ،در تاریخ دویست ساله ی تصحیح و طبع، این دیوان برساخته ی آقای احمد شاملو می باشد! که مرحوم مطهری،آقای خائفی و نگارنده ی این سطور و دکتر جلال متینی، نقدهای شکننده و روشنگری بر آن نوشته اند...
در سالهای اخیر ، احمد شاملو، که به شعرِ درگذشته خوبش،غرّه شده بود، پس از واترلویی که در کاروبار حافظ پژوهی به خود دید، واترگیتی هم در کار و بار شاهنامه پژوهی به هم زد. چنانکه گفته اند:گل بود،به سبزه نیز آراسته شد!»
در جایی دیگر می نویسد:
«مطهری که یکی از بهترین منتقدان و ردیه نویسان اندیشه ها و مکاتب مادی از جمله مارکسیسم بود،در مقدمه ی علل گرایش به مادیگری، ردیّه ای نیرومند بر نگرش نادرست و مادیگرایانه ی احمد شاملو و امثال او، که حافظ را شاکِّ (شک کننده) در مبدا و معاد جلوه می دهند،نوشته است. و طومار مقدمه ی بی اعتبار حافظ شیراز به روایت احمد شاملو را درنوردیده است!»

البته شما که نقل قول کردین! ولی باید بگم هممن طور که شاملو میگه حافظ راز عجبیه! یعنی داوری های خیلی متضادی در موردش انجام شده! و با توجه به شرایط حاکم زمان حافظ باید بگم حرفای احمد شاملو علمی تر هستش تا جناب مطهری که تخصصش بیشتر در مورد فلسفه و دینه نه در ادبیات ایشون هر وقت در مورد ادبیات حرف زدن بیشتر شخصی نظر دادن تا علمی. حافظ کسی بوده که در مقابل تحجر زمان خودش ایستاده و منظورشم مسخره کردن این تحجرات بوده نه منظور عرفانی.

شاملو از هر كس ديگه براي اظهار نظر درباره حافظ محق تره. زبان هنر توسط يك هنرمند بهتر از ديگران درك مي شود