با من گناه کن به کسی برنمی خورد

از کتاب:

تمامِ حجمِ تنم تکّه های احساسند
که روی بی کسی ام تکّه تکّه می ماسند

چنان بدون تو تنها شدم که می ترسم
بمیرم و جسدم را به شکل، نشناسند

حالا به این شدتم بنده خدارو نکوبونید!!
شعر خوبم توش پیدا میشه!!
فقط یه سوال : این از ارشاد مجوز گرفته؟؟؟؟!!!!!!

یعنی انقدر بدبوده که اینطور ذوق شاعرو کور کردین؟

رای گفت برهمن را: شنودم داستان کسی که چون از پاسخ عاجل عاجز شدی روی به تفاحش نهادی و خلق را جمله اسگل کردی!

برهمن گفت: هر که قاعده کار خود بر ثبات حزم و وقار ننهد عواقب کار او مبنی بر ملامت و مقصور بر ندامت باشد. و ستوده تر خصلتی که ایزد تعالی آدمیان را بدان آراسته گردانیده ست جمال حلم و فضیلت وقار است، زیرا که منافع آن عام است و فواید آن خلق را شامل: قال النبی علیه السلام «انکم لن تسعوا الناس باموالکم فسعوهم باخلاقکم.

و اگر کسی در تقدیم ابواب مکارم و انواع فضایل مبادرت نماید و بر امثال و اقران اندران پیش دستی و مسابقت جوید چون درشت خویی و تهتک بدان پیوندد همه هنرها را بپوشاند؛ چونان گاوی که روز را 9 من شیر دهد و شامگاهش به لگدی بریزد! رای گفت چگونه است آن؟

برهمن گفت:

یاد دارم روزگار کودکی را، که مکتب همی رفتمی و از استادی که ملا نصرالدینش نام بود کسب فیض همی کردمی، روزی ملا لپ تاپ در خورجین نهاده بودی و در کلاس درس اگر فراغتی یافتی بدان پرداختی، حالیا زمانی ملا کلمات همی تایپید و زمانی با تفکر به لوح مانیتور خیره همی گشتی، گاه تفکر کردی و گاه از فرط غضب برافروختی ، باری، از در کنجکاوی اجازت خواستم و احوال کار، از ایشان بپرسیدمی...

ملا مرا پیش خود فرا خواندی و ابتدا گوش همی پیچاندی و ترکه بر دست زدی و چون مرا در کسب فیض استوار همی دیدی؛ بر کاناپه جای دادی و به هر گونه بنواختی... این حکایت اصحاب قوم غیغ است؛ چونان شاعری که اندک ابیات نیک خود را در مزبله رکاکت و سفاهت جای داد و به جرگه ی منحرفین تاریخ پیوست!

پرسیدم که چون است آن؟

ملا گفت: دمی بیاسای تا ماجرای باز گویم...

خدا خیرت بده نیما یوشیج با این کارت