آکادمی زبان صمیمی
دوره رایگان مشاوره کنکور و انگیزش تحصیلی

با توجه به وضعیت مالکیت حقوقی این اثر، امکان دانلود آن وجود ندارد. اگر شما نسبت به این اثر محق هستید می‌توانید اجازه نشر الکترونیکی تمام یا بخشی از آن را به ما بدهید و یا آنرا از طریق کتابناک به فروش برسانید.
برای اطلاعات بیشتر صفحه «قوانین» و «فروش کتاب الکترونیکی» را مطالعه کنید.

تاریخ ماد

تاریخ ماد

نویسنده:
تاریخ ماد نام کتابی است دربارهٔ تاریخ قوم ماد به قلم مورخ شهیر ایگور میخائیلویچ دیاکونوف (ای.م.دیاکونوف) که اولین بار ترجمهٔ فارسی آن در سال ۱۳۴۵ در تهران به چاپ رسید و تا سال ۱۳۸۰ شش بار تجدید چاپ شده‌است.
شرح حال مؤلف در کتاب تاریخ ماد چنین است: ایگور میخاییلویچ دیاکونوف متخصص فقه‌اللغه و تاریخ خاور باستانی و کارمند ارشد موزه ارمیتاژ و استاد علوم تاریخ و عضو افتخاری انجمن آسیایی سلطنتی بریتانیا و صاحب تألیفات فراوان در تاریخ مشرق کهن و فقه‌اللغه و زبانهای اکدی و سومری و اورارتویی و غیره که در شعبهٔ انستیتوی اقوام آسیایی فرهنگستان علوم شوروی سابق در لنینگراد مقام ارجمندی دارد شایستهٔ دست زدن به این کار پر ارج بوده‌است.
وی انجام این مهم را وجههٔ همت ساخت و این راه‌نو را گشود و از گام زدن در جاده‌های کوبیدهٔ دیگران چشم پوشید و به نقد سندهای معلوم و تطبیق آنها با مدارک باستانشناسی و لوح‌های نو گشوده و استنتاج منطقی از مجموع پرداخت و حاصل کوشش پر ارج وی کتابی است که به نام تاریخ ماد ترجمهٔ آن تقدیم خوانندگان و پژوهندگان پارسی زبان می‌شود.

طی نیم قرن اخیر برخی کشفهای تازه باستان شناسی به عمل آمده و لوحهایی قرائت شده که بعضی از گوشه های تاریخی ماد را تا حدی روشن ساخته است دیاکونوف مولف تاریخ ماد باتوجه به اینکه مادها پیش از دوران هخامنشیان در بخش بزرگی از ایران روزگار درازی پادشاهی داشتند به گرد آوردن مدارک و اسناد تازه و تنظیم و تدوین و نقد آنها و نیز تطبیق مطالب تاریخی کنونی با همان مدارک پرداخته است و چون وی علاوه بر تخصص در تاریخ خاورباستانی متخصص فقه اللغه و دانشمند زبان شناس است از اسناد و مدارک مستقیما بهره گرفته و بدین سان بر جنبه تحقیقی کتاب افزوده و آن را گرانقدر ساخته است.

فهرست مطالب:

مقدمه مترجم به چاپ دوم
مقدمه مترجم به
سخنی از مولف
مقدمه ای برای بررسی تاریخ ماد
فصل اول : عهد جماعت بدوی در سرزمین ماد
فصل دوم :دوره تکوین سازمان بنده داری در سرزمین ماد
فصل سوم : ماننا و پادشاهی اسکیتها سکایان
فصل چهارم : پیدایش پادشاهی بزرگ ماد و سقوط آشور
فصل پنجم:جامعه و دولت پادشاهی ماد
فصل ششم: معتقدات و فرهنگ پادشاهی ماد
فصل هفتم ماد درتحت حکومت شاهنشاهی هخامنشیان

حق تکثیر‌ :
تهران: ش‍رک‍ت‌ ان‍ت‍ش‍ارات‌ ع‍ل‍م‍ی‌ و ف‍ره‍ن‍گ‍ی‌‏‫، ۱۳۹۰.

● برای آگاهی یافتن از چگونگی مطالعه این کتاب، ویکی کتابناک را ببینید.

» کتابناکهای مرتبط:
اصفهان
تاریخ و معماری بازار تبریز
جنگ جهادی و قرار داد ترکمانچای

آگهی
نسخه ها
4.4 / 5
با 62 رای
امتیاز دهید
5 4 3 2 1


دیدگاه‌ها: 20
۱۳۹۲/۰۱/۱۰


پاسخنگارش دیدگاه
Khwanirath
Member
پادشاهی ماد از اقرار علی یف ترجمه کامبیز میربهاء کتاب بسیار مناسبی در تکمیل این اثر است. اگر کسی در تارنگار قرار دهد بسیار ستودنیست.
نقل قول  
moreak09
Member
ctr2006 عزیز. آنچه را که شما مطرح نموده اید دغدغه ایست که افکار تک تک انسانها سیطره دارد و اندیشمندان نیز برای یافتن این جوابها و پیش بینی روند تحولات اجتماعی نظریه های مختلفی را ارائه می نمایند. زمانی جنگ اصلی مابین مارکسیست ها و لیبرالیستها بود ولیکن در عمل هیچیک از این دو نظریه اقتصادی نتوانستند اتوپایایی را که در افکار افلاطون بود بر جهان حاکم کنند. ایدئولوژی مارکسیسم در عملگرایی لنین و استالین به جای ساخت بهشت. جهنمی را با خود به ارمغان آورد . ایدئولوپی لیبرالیسم اقتصادی با ایجاد رکود اقتصادی زندگی میلیونها نفر را به خاک سیاه نشاند. دلیل اصلی اینست که جامعه پویاست و نمیتوان حرکتهای آنرا صد در صد پیش بینی نمود. نظریات نئو مارکسیستها با بهره گیری از انگاره های لیبرالیستی شروع به پیراستن انگاره های اصلی مارکس نمود و نئولیبرالیستها با بهره گیری از انگاره های مارکسیستی شروع به پیرایش اندیشه های آدام اسمیت نمودند.
جوامع بیدار و دمکراتیک امروز به این نتیجه رسیده است که نظرات مارکس گرچه بسیاری از آنها همین امروز از اعتبار جهانی برخوردار هست و جوامع صنعتی و غرب آنرا بویژه در حوزهء اقتصادی تجربه میکنند، امّا ساختار دیکتاتوری پروتالتاریا و یا دیکتاتوری هر طبقهء دیگر جایز نیست، یک حکومت متمرکز و با اقتصادی دولتی متمرکز کارآمد نیست، بجای تشدید و دامن زدن به تضاد های طبقاتی، باید در رفع تعیضات طبقاتی کوشید و با عدالت ورزی در آشتی دانِ طبقات کوشید، بجایِ انقلاباتِ قهر آمیز، روش رفرمیسم را باید در پیش گرفت، بجای یکسان سازی باید پلورالیسم را جایگزین کرد، تجدد و نوآوری در وجود اختلافات نظری و دیدگاهی است و بسیار مسائل دیگر از این قبیل هست.
جهان غرب و کشورهای صنعتی هم خود به این موضوع پی برده اند که سرمایه داری بدون کنترل و استعمارگر و لیبرالیسم اقتصادی و سیستم اقتصاد بازار آزاد تاکنون 4 بار با شکست روبرو شده است،در اوایل قرن نوزده، که جنگ جهانی را به همراه داشت، 1929 بحران اقتصادی و بانکی جهانی که جنگ دوّم جهانی را بدنبال داشت، در دههء 1970 که نئو کنزرواتیو را برجسته کرد و بحران اقتصادی و مالی و بانکی امروز در جهان که هنوز ادامه دارد و معلوم نیست چه پیامدی داشته باشد.
آنچه مسلم هست غرب هم مجبور شده است که نئولیبرالیسم را جایگزین کند و دیگر اقتصاد بازار آزاد را آزاد نگذارد و آنرا بوسیلهء حکومت کنترل کند و مسئولیّت های اجتماعی و مدد رسانی اخلاق و مالی و مالیاتی را بر اصول و قوانین اقتصاد بازار آزاد اضافه کند و حکومت دیگر فقط نگهبان شب نباشد و باید بر عرصه های مالی و بانکی نظارت و کنترل داشته باشد.
جهان امروز به این اندیشه رسیده است که ترکیبی از فاکتورها و ارزشهای سوسیالیستی و از دیدگاه لیبرالیسم اقتصادی بازا آزاد استوار بر جهان بینی سوسیال دمکراسی هست که همگونی و همسازی خود را با جهان امروز به اثبات رسانده است، کشور آلمان دارای چنین سیستم سیاسی و اقتصادی است، که در جهان بحرانی امروز بدون آسیبی سربلند ایستاده است و اروپا را زیر پوشش خود قرار داده است.
ولیکن جبر تاریخ ادامه دارد و جهان سرانجام به سوی ایجاد عدالت اقتصادی و اجتماعی پیش خواهد رفت و این بستگی به نوعیت جوامع ندارد . این جبر و نظام مندی تاریخی همانقدر که برای کشورهای صنعتی و غربی اجتناب ناپذیر است برای اسکیموهای آلاسکا و بومیان گینه صادق خواهد بود و سرانجام جهان گفته دوبچک را به یاد می آورد که آرزوی " سوسیالیزم با چهره انسانی " را داشت.
نقل قول  
ctr2006
Member
هم میهن عزیز moreak09 سپاس از پاسخ
من پاسخ شما به پرسش هایم با دقت خواندم مثال هایی که عرض کردید را همگی قبول دارم حتی من کم آگاه از اقتصاد و علوم اجتماعی می دانم که کشورهای توتالیتر و بسته مثل کره شمالی نمی توانند از نظر اقتصادی پیشرفت کنند و کشوری مثل چین هرچند دارای شکل لیبرال شده است اما چون روح لیبرال در سیاست حزب وجود ندارد دیر یا زود در هم می پیچد (اگر سیاسیون فکری عاجل نکنند) اما اینها مثال هایی کلی است که من نوعی نیز می دانم.
و دقیق مطمئن نیستم این پیش بینی های کلی ربطی به مارکس یا نئومارکسیست ها دارد یا نه و هر اقتصاد دادنی حتی مخالف با نظرات مارکس و نئومارکسیت ها بتواند چنین پیش بینی هایی را انجام دهد چون اطلاعات محدودی در این مورد دارم و دست رسی به کتبی که عنوان کردید ندارم و حتی مطالعه کاملی در مورد نظر مخالفان نئومارکسیست ها ندارم متاسفانه نمی توانم گفته های شما را برای خودم تائید یا رد کنم هرچند همه مثال هایی را که در پاسخ به نظر من گفتید را قبول دارم ولی باز پیش بینی دقیقی نمی توانید در مورد آینده هندوستان یا برزیل یا ایران و .... کنید
من به شخصه به نوعی جبر مطلق باور دارم هیچ کس فراتر از اطلاعاتی که دارد نمی تواند فکر کند و هرکسی محصول ژنتیک، اجتماع، خانواده، محیط و تجربیات زندگی خودش بوده است منکر انتخاب نمی شوم ولی انتخاب های آدمی به باور من از نوعی جبر مطلق سرچشمه می گیرد ولی با چیزی که شما می گوید فرق دارد.
هیچ وقت کره جنوبی مثل شمالی نخواهد شد و اگر شانس با کره شمالی یار بود هیچ وقت در دام کمونیست استالینی نمی افتاد و اگر آمریکا از کره جنوبی حمایت نمی کرد هیچ وقت کره جنوبی موقعیت امروزش را نداشت.
در واقع در تاریخ کشور ها رخ داد هایی شکل می گیرد که اگر به نوع دیگری بود سرنوشت کلا دگرگون می شد و جامعه بسیار متفاوت میشد
مثلا در حمله مغول فرض کنیم در یکی از جنگ ها چنگیز خان به دلیلی کشته می شد
یا اسکندر در حمله به ایران کشته می شد
یا خشایار شاه نمی توانست یونان را شکست دهد و کشته میشد
محمد پیغمبر اسلام در جنگی کشته می شد
اگر برای یکی از اشخاصی که ذکر کردم اتفاقی غیر از چیزی که رخ داد افتاده بود سرنوشت بشریت تغییر می کرد
و چیز دیگر که می دانم این هست که ملل مختلف به دلیل جغرافیا و شرایط مختلف تاریخ و روند اجتماعی بسیار متفاوتی دارند
نمی شود روند اجتماعی گفته شده توسط مارکس هم برای ساکنان اسکیمو در قطب صدق کند هم برای خاورمیانه هم برای خاور دور و ژاپن هم برای استرالیا و سرخ پوستان و....
اینها شرایط جغرافیایی بسیار بسیار متفاوتی داشتند و به نظر می آید مارکس در نظرش بیشتر تاریخ اروپا را مبنا و پایه قرار داده است
در قطب اصلا امکان کشاورزی مثل خاورمیانه و اروپا وجود نداشت در مناطق از استرالیا شکار بسیار بسیار بهینه تر از کشاورزی بود و نیازی به کشاورزی حس نمی شد
و گاهی به دلیل فرهنگ خاصی که شکل می گیرد روند تاریخی مثل دیگر کشور ها نیست فلسفه زندگی در ژاپن قدیم خیلی با سرخ پوستان و خاورمیانه و یونان و بومیان استرالیا فرق می کرد پس روند اجتماعی نمی تواند یکسان باشد و تضاد های عمیقی وجود خواهد داشت هیچ وقت مردم اروپا و یونان و مردم اسکیمو و... مثل ژاپنی ها تصوراتی به این شدت خداگونه از اربابان خود نداشتند حتی شکل این ارباب پرستی در مصر باستان هم متفاوت بود.
البته مشخص هست که در قرن 21 ام به دلیل ارتباطات گسترده و حرکت به سوی یکسان شدن فرهنگ ها روند های اجتماعی معاصر تا حدی شبیه به هم خواهد بود
البته تاکید می کنم به دلیل کم بودن اطلاعاتم نمی توانم سخنان شما را کامل رد یا تائید کنم و در این نظر صرفا چیزی نوشتم که در این لحظه فکر میکنم درست است.
موفق باشید.
نقل قول  
ممنون از پاسخ شما هم میهن گرامی moreak09:
1.درباره ی برده داری اسنادی مانند عقدنامه ها و سفرنامه ها موجود است که نشان می دهد تا همین اواخر سده ی نوزدهم در ایران برده داری وجود داشته است. این که در جایی برده داری وجود داشته باشد با این که «نظام برده داری» در آن مستقر باشد تفاوت دارد.برده داری که در خاورمیانه مشاهده می شد با برده داری یونان و روم باستان تفاوت داشت.اقتصاد دو تمدن روم و یونان در دوره ی مد نظر مارکس اساسا وابسته به برده داری بود.در خاورمیانه چرخ اقتصاد بر پایه ی کار برده ها نمی چرخید.برده ها بیشتر حکم خدمتکار خانگی را داشتند.خیلی دوره ها مثلا در دوره ی غزنویان مشاهده می شد که غلام های قبایل ترک آسیای مرکزی به فرماندهی لشکر و یا حتی حکومت می رسیدند.گاهی همین غلام ها قدرت و نفوذی بیشتر از صدراعظم و بزرگان کشور پیدا می کردند.
2.درباره ی وجود فئودالیسم به چند دلیل در ایران چیزی به نام فئودالیسم به آن معنا که در اروپا داشتیم وجود خارجی نداشت.
نخست این که در اروپا آن چیزی که به نام "استبداد شرقی" معروف است نبود.در اروپا خاندان های اشرافی ازنفوذ فوق العاده ای برخوردار بودند و پادشاه تسلط مطلق بر جان و مال آنان نداشت.اما به عنوان مثال تاریخ ایران آکنده است از صدراعظم هایی که گرفتار خشم ناگهانی شاه می شدند و علاوه بر آن که جانشان را از دست می دادند تمام اموالشان هم به خزانه ی حکومت واریز می شد.
هیچ کس در برابر شاه امنیت جانی و مالی نداشت.همان اندازه که یک برده احتمال داشت مورد خشم و غضب شاه قرار گیرد صدراعظم هم با این خطر مواجه بود.در برابر شاه فرق چندانی میان برده و صدراعظم نبود.حال آن که در اروپا وضعیت تفاوت داشت.
دقیقا به خاطر همین ناامنی و دیگر قوانین اسلام در مورد تقسیم ارث که اموال را میان ورثه تقسیم می شد امکان انباشت سرمایه وجود نداشت.اما در مقابل در اروپا تمام اموال فرد درگذشته به بزرگ ترین فرزند پسر تعلق می گرفت.
اقتصاد اروپا در دوره ی فئودالیسم در روستاها متمرکز بود.تجارت و کاسبی عملی پست و دون به حساب می آمد که درخور شان اشراف فئودال نبود کلیسای کاتولیک رباخواری را منع کرده بود که کاری متناسب با کاسب ها و تجار است کمااینکه پروتستانیسم این محدودیت را برداشت.حال آن که در همان دوره در ایران شهرهای بسیار بزرگی مانند نیشابور و بلخ و بغداد و تبریز و...بر سر راه های عظیم مبادلاتی و تجارتی قرار داشتند.آثار و بقایای بسیاری از کاروانسراها کماکان از آن دوران باقی مانده است.
در اروپا دولت نقش چندانی در ساخت تاسیسات عظیم مانند سد و قنات و جاده ها نداشت.چون به دلیل شرایط جغرافیایی و آب نسبتا فراوان موجود در اروپا نیاز چندانی به این تاسیسات نبود.در مقابل در خاورمیانه به دلیل کمبود آب و دور بودن شهرها از یکدیگر در نتیجه ی وسعت زیاد و ناهمواری های جغرافیایی نیاز مبرمی به این چنین تاسیسات بود که ساخت آن از عهده ی چند نفر بیرون بود و نیاز به هماهنگی بالا و بسیج نیرو داشت که تنها از عهده ی یک دولت مقتدر بر می آمد.طول شگفت آور کاریزهایی که هنوز هم برخی از آن ها در ایران وجود دارد و همچنین سدهای تاریخی که بر روی رودخانه ها ساخته شده است و بقایای جاده ها حاکی از نقش دولت در این زمینه است.نقشی که به مرور باعث قدرت یافتن بیش از حد آن بر خلاف اروپا شد.قدرت یافتن بیش از حد دولت جلوی تشکیل نظام فئودالیسم همانند اروپا را گرفت.
مهم تر از همه این که ما دوران برده داری نداشتیم که مطابق با نظریه ی مارکس بخواهد منجر به فئودالیسم شود.
با سپاس...
نقل قول  
Atila58
Member
دریغ که چنین تمدنی به دست خونین حکمتهای هامی یهود برانداخته شد. دریغ که آنها امروز بت شده اند. باید بتهای دروغی را شکست.
نقل قول  
Riddler
Member
ببخشید که اینجا درخواست میدم ... میشه کسی رمان سومین پلیس اثر فلن اوبرایان رو قرار بده ...ممنونم
نقل قول  
moreak09
Member
دوست عزیز ctr 2006 جواب سئوالات شما در بطن آن نهفته است . بر اساس نظریات نئو مارکسیستها. تکامل اجتماعی بستگی تام و تمامی به شرایط مادی دارد و همچنین رابطه دیالکتیکی مابین انسان و جامعه وجود دارد. آزادی و دمکراسی و در جهان اقتصاد به عبارتی لیبرالیزم اقتصادی سبب ایجاد تلاش در انسان و متعاقبا در جامعه خواهد شد و سبب پویایی و پیشرفت اقتصادی و به همین دلیل در جوامع آزاد و دمکرات وجود رقابت که ناشی از انگیزه های مادی است سبب رشد جامعه خواهد شد.
در کشورهای توتالیتر و میلیتاریزه چون کره شمالی انگیزه ای برای رقابت وجود ندارد و خفه کردن هر صدایی سبب رکود جامعه و در نهایت رکود اقتصادی و فروپاشی آن خواهد شد و این آینده برای کشورهایی که به ظاهر پیرو لیبرالیزم اقتصادی هستند و درعمل فقط به طرفداران و حامیان خود و به صورت رانت اجازه فعالیتهای اقتصادی آزاد را میدهند. اجتناب ناپذیر است و همینطور برای کشورهایی که اقلیتی همه منابع اقتصادی را در اختیار خود گرفته اند و اکثریت را به مانند برده ای می نگرند به مانند سوریه و بحرین امروز و عراق و مصر دیروز.
تمامی تحولات اجتماعی امروز نتیجه نابرابری اقتصادی و اجتماعی است و آنچه در تونس و مصر و سوریه رخ میدهد ناشی از علل اقتصادیست تا اجتماعی.
به نظر نو مارکسیستها تامین عدالت اقتصادی و اجتماعی برترین حربه مبارزه با اغتشاشات اجتماعی . شورش و انقلاب است و این درس را شما به خوبی در اداره سیاسی کشورهای اسکاندیناوی مشاهده میکنید که به کشورهای سوسیال دمکرات شهره هستند و حتی بسیاری از کشورهای به قولی امپریالیست چون فرانسه. بریتانیا. ایتالیا . آلمان به آن عمل میکنند. بدین معنا که فعالیتهای اقتصادی در اختیار عموم مردم است ولیکن خدمات مادر چون خدمات بهداشتی و یا خدمات آموزشی و یا فعالیتهای اقتصادی زیربنایی چون ارتباطات و حمل و نقل عمومی تماما در اختیار دولت بوده و یا شدیدا تحت کنترل دولت است.
چین با درس گرفتن از فروپاشی شوروی نوعی از لیبرالیزم اقتصادی را در آن کشور به مرحله اجر گذاشت ولیکن سیستم سیاسی حاکم و نبود آزادی بیان و اجازه نقد دولت سبب بروز فساد اقتصادی مافیا گونه ای شده که حتی امروزه حاکمان چین به آن اذعان دارند و سعی در کنترل آن. ولیکن در نهایت آینده آنان نیز چون کشورهای اروپای شرقی خواهد بود.
در نهایت اینکه جهان به سوی عدالت اقتصادی و اجتماعی در حرکت است و اگر کشوری نتواند آنرا به نحوی قابل قبول برای ملتش تامین کند شاهد اغتشاشات و شورشها و نهایتا انقلابهایی خواهد بود که ممکنست چهره آینده جهان را به کل تغییر دهد. متاسفانه نشر بسیاری از کتب نو مارکسیستها در کشورمان امکان ندارد چون جواب بسیاری از سئوالات در مورد آینده جهان را در آنها میتوان یافت. در خاتمه بار دیگر یادآور میشوم که تکامل اجتماعی بستگی تام و تمامی به شرایط مادی دارد.
نقل قول  
moreak09
Member
دوست عزیز مهرپویا. سئوالاتی را مطرح نموده اید که جواب هر یک از آنها نیاز به بحثی کارشناسی و مفصل دارد ولیکن سعی میکنم بطور خلاصه جواب هر یک را بیان دارم.
1): ایران به آن مفهومی که در ذهن ماست کشوری واحد نبوده است. مانناها. گوتیان. لولوبیها. عیلامیها. الی پیها و اورارتوییها قبل از تشکیل دولت ماد در گوشه های آن حکمفرما بوده اند و عموما این دولتها از اتحاد قبایلی تشکیل شده بودند که عمدتا به دامداری اشتغال داشتند و فقط در ماننا بود که زراعت اهمیتی نزدیک به دامداری داشت. این دولتها در مرحله نخستین جامعه طبقاتی بودند که شاه و شورای شیوخ متشکل از بزرگان اصیل آنرا اداره مینمودند. زندگی دامداری نیاز به برده نداشت و این جوامع را میتوان منسوب به دوران بدوی برده داری شمارد که از حدود بردگی پدرشاهی و خانگی تجاوز نمیکرد. نمیتوان وجود برده داری را در حکومت ماد یا پارس نفی نمود ولی شدت آن به مراتب کمتر از آشور.بابل یا مصر بوده است. مرحله گذار از جامعه عشیرتی به فئودالیته را میتوان از دوران شاپور اول ساسانی و با ایجاد بزرگ شهرها مشاهده نمود که در اواخر دوران ساسانی به اوج میرسد و با ظهور اسلام و پس از دوره ای فترت بیش از بیش شدت می یابد و در دوران مغول به اوج میرسد. برای مطالعه در مورد فرآیند فئودالیسم در ایران میتوانید به دو کتاب ارزشمند در اینمورد مراجعه فرمایید. "مناسبات ارضی در ایران عهد مغول" و "ترکستان نامه" هردو از بارتولد که به فارسی ترجمه شده اند.
2):میتوانم اینرا بگویم که سیر تحولات اجتماعی در نزد ملل مختلف متفاوت است و هریک برحه ای از تاریخ تکامل خود را طی میکنند. هرچند دنیای امروز همه را به جوری به یکدیگر نزدیک نموده است و ارتباطات تاثیری شگرف بر تسریع این تکامل در جوامع عقب افتاده تر دارد. یک نظر قطعیست و اینکه روابط فئودالیسم بر مبنای کشاورزی جایی در جهان امروز ندارند و شاید بتوان گفت الیگارشی صنعتی و تجاری جایگزین آن شده اند.
3): در مورد انقلاب سال 1979 ایران فقط به جمله ای از آدورنو بسنده میکنم که "هر عمل انقلابی در خطر تبدیل شدن به اکسیونیسم کور است".
4): در مورد وجود فئودالیسم در مشرق زمین میتوانید به هردو کتاب فوق رجوع کنید و یا میتوانید به کتاب "افکار اجتماعی و سیاسی و اقتصادی در آثار منتشر نشده دوران قاجار" از فریدون آدمیت مراجعه فرمائید.
به هر حال دوست من این قصه سر دراز دارد و این کامنت جای بازتر کردن بحث بیش از این را نمیدهد.
نقل قول  
moreak09
Member
مارکس نظریه ماتریالیسم تاریخی خود را حدود 150 سال پیش عنوان نمود و شاید به خلاصه بتوان گفت که مفهوم اصلی این انگاره از دید مارکس "همسازی رویدادهای تاریخی و اجتماعی" است. این نظریه توسط مارکسیسم-لنینیسم دگماتیک به گونه ای تصویر شد که طبقه انقلابی صنعتی"پرولتاریا"را در مرکز جهان بینی خود قرار میدهد و بسیاری از دوستان تفاوت بسیار فاحش این نظریه را در فلسفه مارکسیسم و در فلسفه مارکسیسم-لنینیسم به خوبی مد نظر قرار نمیدهند. با اینکه این نظریه در اصول مارکسیسم جنبه بنیانی دارد. ولیکن طی سالها بخصوص جنگ جهانی دوم از سوی اندیشمندانی بیشمار مورد ارزیابی مجدد قرار گرفت که منتج به ظهور مکاتب متعددی گردید که تماما به عنوان "نئومارکسیسم" شناخته میشوند. اندیشمندانی چون ماکس آدلر جامعه شناس اتریشی در قالب تئوری انتقاد اجتماعی به این نتیجه رسیدند که تئوری مارکس به گونه ای بی مانند دانش قانون اجتماعی است که با کمک آن میتوان روند قانونمند جامعه را مشخص نمود. هورکهایر که به نوعی ویرا بنیانگذار مکتب فرانکفورت میدانند. هستی اجتماعی را موضوع انتقاد خود قرارداد.
لوکاچ در "تاریخ و آگاهی طبقاتی" و کرش در "مارکسیسم و فلسفه" به شرایط مادی و وابستگی آن به تکامل اجتماعی دقیق شدند و به این بخش از نظریه مارکسیسم را به عنوان یکی از موثرترین عوامل تحولات اجتماعی وارد معادلات تاریخی نمودند. پتروویچ. مارکوویچ. کوزیک . هلر و مارکوزه و ماکوس از کسانی هستند که مفاهیم جدیدی را به فلسفه مارکسیسم وارد نمودند و آدورنو دیالکتیک منفی را برای تحلیل انقلابهای ناموفق اجتماعی جایگزین نفی در نفی مارکس نمود.
مقصود از بیان این مطالب این بود که فلسفه مارکس و آنچه به عنوان این فلسفه امروزه شناخته میشود شباهت زیادی با آنچه مارکس در مانیفست خود و یا کتاب سرمایه یا ایدئولوژی آلمانی بیان نمود ندارد هرچند اصل و بنیان از ان نظریات اخذ شده. امروزه انگاره ماتریالیسم تاریخی نه تنها دقیقا منطبق با نظریه اولیه مارکس یا تروتسکی یا پلخانف نیست بلکه در تفاوتی همه جانبه با نظریات لنین قرار دارد.
سعی میکنم در کامنتهای بعدی جواب برخی از پرسشهای دوستان را در قالب فلسفه نومارکسیستی بیان کنم. به هرحال نظریه ماتریالیسم تاریخی از فلسفه مارکسیسم وحی منزل نیست که هیچکس حق نقد و بررسی آنرا نداشته باشد بلکه دائما در حال پوست اندازی و نوشدن است. چون جامعه ککنونی بشر دائما در حال پویایی است و دینامیسم تاریخ در آن حکمفرما.
نقل قول  
ctr2006
Member
اطلاعات من در این مورد بسیار بسیار کم است و متاسفانه در این مورد مطالعه ام کم بوده است و خیلی از کتاب هایی که توسط دوستان عزیز معرفی شد را نخوانده ام اما از بخش نظرات بهره بردم و بر اطلاعاتم افزوده شد
از دوستان اجازه می خواهم که به دنباله رو سوالات جناب مهرپویا چند پرسش دیگر اضافه کنم
نقل قول:
مطمین هستم شما هم به این نتیجه میرسید که رویدادهای تاریخ و جامعه همساز هستند و فرد ممکنست بتواند در برهه ای مسیر تاریخ و سیر تحولات اجتماعی را کمی منحرف کند ولیکن هرگز نمیتواند آنرا از مسیر خود خارج نماید.خوشحالم که بارگذاری این کتاب سبب آغاز این بحث میان دوستان شده است.

چرا کره شمالی و جنوبی با اینکه از بستر یک تاریخ و فرهنگ و جغرافیا و نژاد و ...... بودند امروز اینقدر با هم تضاد دارند؟ کره جنوبی لیبرال و پیشرو در اقتصاد و .... و کره شمالی اینچنین غرق در تحجر و... است؟ اگر افراد و برخی رخداد ها صرفا یک برگ از تاریخ اند پس چرا این دو کشور چنین فرق دارند؟ فکر کنم زمانی کره جنوبی از نظر فرهنگی شبیه کره شمالی شود. این تفاوت در کجای نظریه مارکس قرار دارد؟
کشور امپراطور پرست ژاپن با آن خودکشی های عجیبش بعد از شکست از آمریکا امروزه کشوری پیشرو است و ژاپن امروز روز به روز بیشتر فرهنگش غربی می شود این در کجای نظریه مارکس قرار دارد و چرا تا ده ها کشور چین چنین نشد و اسیر تفکرات پوسیده مائو بود؟ و امروز نیز گرچند چین پیشرفت کرده است ولی باز فکر مردمانش لیبرال و آزادی طلب و ... نیست در حالی که تفاوت فرهنگی عمیقی با کره جنوی و ژاپن ندارند
طبق نظریه مارکس می شود تاریخ را پیش بینی کرد خب 20 سال دیگر کشورهای هندوستان، چین، ایران، آمریکا، مصر، سوریه و سومالی در چه شرایطی هستند؟ سومالی مثل کره جنوبی پیشرفتی عظیم میکند (زمانی کره جنوبی از نظر اقتصادی در حد غنا بود) یا وضعیتش بدتر می شود؟ کشور برزیل در 20 سال دیگر همچنان یک غول نوظهور اقتصادی است یا از درون می پاشد؟
اطلاعات من در این مورد کم است از نظرات دوستان بهرمند خواهم شد
نقل قول  

درج دیدگاه مختص اعضا است! برای ورود به حساب خود اینجا و برای عضویت اینجا کلیک کنید.


Powered by You